Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Vrijheid en verantwoordelijkheid

1982 - 2006
/

Jolle Roelofs (27) is niet geboren, wel getogen in Almere. In Haven. Want dat is een duidelijk verschil met Stad, vindt Jolle. Sinds augustus woont hij aan de Wittewerf. Almere is vrijheid.

Het gezin Roelofs verhuisde in 1982 van de Amsterdamse Bijlmer naar de Peppengouw in Haven. Veel zand, herinnert Jolle zich, zand en vrijheid. “Voor ons kinderen was het perfect. Met fietsjes achter elkaar aan door de hof. Altijd buiten. Er was een grote saamhorigheid. Buren deden veel samen, samen de hekken rond de tuinen neerzetten bijvoorbeeld. De mensen die op de Peppengouw kwamen wonen waren ongeveer van dezelfde leeftijd, ook dat schept een band."

Wegzinken

“Na de basisschool ging ik naar de Meergronden. Dat was een goede tijd. Op de Meergronden was er veel aandacht voor kunst en veel vrienden waren daarmee bezig. Muziek maken, films. Veel stappen deden we niet. We maakten vooral muziek, voetbalden, kwamen bij elkaar over de vloer, soms gingen we naar Amsterdam. Die groep is nog steeds intact, de meesten wonen nog in Almere. Een paar zijn er naar Amsterdam verhuisd, dat is prima want zo horen wij wat dáár gaande is. Na de Meergronden ben ik naar het conservatorium in Alkmaar gegaan en heb ik daar vijf jaar gewoond. Leuk! Alle café’s hadden live muziek, cultuur was er echt geworteld. Alles was er, maar ik miste daardoor de vrijheid nieuwe initiatieven te ontplooien. Ook de mentaliteit vond ik niet open genoeg. Daarom ben ik toch weer teruggegaan naar Almere. Hier moet nog veel gebeuren op cultureel gebied. Voor een muziektheatermaker liggen hier dus meer kansen en weet je, ik voel toch een soort verantwoordelijkheid voor Almere. Dat het niet wegzinkt en verwordt tot een saaie forensenstad."

Vuurtje opstoken

“Ik houd het meest van Haven. Van de zomer merkte ik dat de haven echt een haven gaat worden waar toeristen naartoe komen. Dat lijkt mij de ideale combinatie: Haven als kunstenaarsdorp en dan gecombineerd met toerisme. Veel activiteiten, leuke festivals, een culturele wijk. Ik wil ervoor waken dat alle voorzieningen van Haven naar Stad gaan. De meeste vrienden blijven in Almere, in Haven wonen. Die voelen net zo’n verantwoordelijkheid als ik. Ze hebben dezelfde visie als ik, we kunnen samen alles aan. Besluiten we bijvoorbeeld even een kampvuurtje te bouwen op het strand, glühwein erbij. Dat soort dingen. Vrijheid.
We zijn ook een Kunstlaboratorium op de Kerkgracht gestart. Ook een soort vuurtje. Een centrum met allerlei activiteiten: songlab, movielab, stagelab, foodlab… Er is een atelier, avonden voor singers / songwriters. Er komen mensen uit heel Nederland bij ons spelen. We wachten nog op subsidie en zelf werk ik nu al twee jaar voor niks om het Lab draaiend te houden. Dat maakt me niet uit, het is gewoon belangrijk dat het er is. Ik wil de kost verdienen met mijn vak. Het is behoorlijk moeilijk als freelancer maar ik eis van mezelf dat ik mijn inkomsten haal uit mijn kunstenaarschap. Je moet jezelf af en toe in het diepe gooien, vind ik. Niet altijd de gemakkelijkste weg kiezen."

Onderstroom

“Almere heeft nog geen bruisend cultureel leven maar wat ik merk is dat mijn generatie, juist omdat er niets was, heel artistiek en creatief is. Die zijn in dat gat gesprongen. Veel vrienden die hier zijn opgegroeid zijn naar kunstacademies gegaan, of naar de filmacademie. Zo is er toch een soort onderstroom ontstaan. We moeten zorgen dat die onderstroom niet wegtrekt, het is juist de kwaliteit van Almere: die frisse cultuur. Het bestuur zou daar veel zorgvuldiger mee om moeten gaan. Ik wil daar graag wat meer mee bezig zijn, kijken hoe we invloed kunnen uitoefenen. Rondom de Markt en Kerkgracht in Haven gebeurt zoveel moois, al die galeries, het Kunstlaboratorium, Avanti, Corrosia. Het moet behouden blijven. Maar daar hebben we wel steun voor nodig, het is nu zo onzeker wat de gemeente er mee wil."

Wittewerf

“Hier in de straat is een flinke sociale controle, in de goede zin van het woord. Echt een dorp, iedereen kent elkaar. Veel mensen wonen hier al erg lang.
Wat ik ook geweldig vind is de natuur. De openheid, het water. Ik ga regelmatig even naar de dijk of het Kromslootpark. Dat maakt het uniek, ’s zomers varen op een bootje op het Gooimeer. Alsof je in zuid Frankrijk zit, ik snap niet dat mensen wegtrekken."

Reacties