Vanuit een sloopwoning in de Amsterdamse scheepvaartbuurt verhuisde ik in 1982 met echtgenoot en een peuter van 2 jaar naar Almere-Haven.
Ik was perplex. Ik zag een paleis. Die ruimte! Met zelfs een verdieping er boven op! Strand op loopafstand! Een vakantiegevoel dat tien jaar lang bleef. Hoewel in Amsterdam geboren en getogen droomde ik altijd al van ruimte en rust. Een medepatient in het ziekenhuis maakte mij attent op de mogelijkheid mij in te schrijven voor een woning in Almere. Ik ben haar nog altijd dankbaar.
De eerste jaren ging ik één keer per week naar de Amsterdamse Dappermarkt. Ik herinner me een keer dat ik vergeten was het stop-knopje van de bus in te drukken. Hoogzwanger met volle boodschappentas richting huis. Tot mijn verwondering maakte de bus de draai bij het Oor zonder te stoppen en reed door richting Lelystad. Paniek gevoel is te veel gezegd. Wel was veel later thuis dan ik had gepland.
Inmidels is mijn oudste zoon 25 jaar, beide kinderen zijn echte Almeerders, ze houden van gezelligheid en sport ze kijken vooral uit naar de jaarlijkse Triatlon. We houden van de dorpse sfeer van Haven, de Vrijdagse markt en ons kent ons. Dit jaar ga ik verhuizen, wie weet naar Stad, met weemoed dat wel.
Reacties
