Waarom wij kozen voor Almere, vraag je. Wij woonden in Leerdam, mijn man had zijn werk in Amsterdam, de afstand werd een bezwaar.
We gingen op zoek naar een plek binnen een aanvaardbare afstand wonen-werken. Het was 1990. We bezochten verschillende lokaties rondom Amsterdam en kwamen in Almere terecht, bekeken verschillende projecten en proefden de sfeer. Het viel ons op dat er vele luxe en betaalbare woningen beschikbaar waren, maar de garages dat was een probleem. Te klein, ze leken op een soort veredelde schuren, de auto’s stonden op straat, dat komt je woonomgeving niet ten goede, vonden wij.
Op zoek naar een kavel kregen we een optie voor de ideale plek voor ons huisje. Op een dag werden we gebeld door een ambtenaar en uigenodigd voor een bezoek. “Mevrouw, mijnheer, weet U dat de gekozen kavel in de buurt van een hoogspannings kabel ligt?” Dat wisten we dus niet. Hij kwam met nieuwe voorstellen, nam de tijd voor ons en wij kregen gelegenheid kritiek te leveren op de verschillende opties. Het werd de Muziekwijk. Een prettige ontvangst en een goede tip waar we nog altijd erg blij mee zijn.
19 Mei 1993 was het zover. Wonen in Almere. Een fijne stad, een mooie wijk. Wij hebben geen moment spijt gehad van onze keuze. Het was nog wel even schrikken. De oprit van de garage was afwijkend van de standaard norm vanwege mijn hobby: de tuin, dat was door de aannemer over het hoofd gezien, maar ook dat was direct geregeld. Nooit vergeet ik het moment dat mijn man, staande in de garage, uitriep: dit is mijn plek, hier wil ik blijven!
Reacties
