Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Annemarie Beeker

Nizkor in Almere

Op 4 mei 1998 werd in het Mandelapark een herdenking georganiseerd door de Joodse gemeenschap in Almere. Nizkor is Hebreeuws voor 'wij zullen ons herinneren'. Ik was erbij en schreef het onderstaande sonnet.

Hier staat een man van zoveel dood te zingen
dat dit station zonder herinneringen
toch een verleden krijgt, maar onvoltooid.

Ik zie een jongen uit mijn zoon z’n klas,
zijn keppeltje is blauwer dan de hemel ooit.
“David, kom hier!” Hij hoort de woorden nooit
zoals de oude man die er toen was

en nu tegen het hek geleund, verzinkend
luistert naar het gebed waarin voor mij
- mijn ouders waren kind en onbedreigd —
alleen de namen van de plaatsen klinken.

Op het perron wordt stilte omgeroepen.
Ik voel de verre echo van de pijn.
Meer dan een toeschouwer kan ik niet zijn.

Reacties