De buren van de buren
Een kort vraaggesprek met de buurvrouw, aan de voordeur.
-
De buren van de buren.
foto: www.geertfotografeert.nl
“Onze buren? Nou, wat zal ik je vertellen. Ik woon al bijna zeventien jaar naast ze en ik snap nog steeds niks van die mensen. Zij is zo’n klein vrouwtje met kort haar en een brilletje. Tot een jaar of wat geleden had ze die man nog, ik denk dat ze gescheiden zijn. Die man was een watje, want je zag haar altijd in de tuin werken. Twee dochters hebben ze en een zoon, die zullen nu 16, 17, 18 zijn. Maar nu is die jonge gast daar ingetrokken, zo’n buitenlander, alweer een jaar of twee geleden. Zal wel een Marokkaan zijn. Veel te jong voor haar. Ze zal hem wel onderhouden. Ze hebben een dochtertje, een schatje, dat wel, om te zien dan. Ik zie haar elke morgen met dat kind in de buggy weggaan, zo rond half acht. Zeker naar de opvang of zo. Ligt hij nog in z’n nest natuurlijk. Of hij niet werkt? Nou, ik moet eerlijk zeggen dat ik hem wel af en toe zo om een uur of vijf, half zes zie thuiskomen. Dan heeft ie dat kind bij zich. Dus dan brengt zij het weg en hij haalt het op. Ik zag hem trouwens laatst een hek maken in de voortuin met een vriend, ook een Marokkaan. En vorig jaar heeft hij die vreselijke bomen eruit gehaald. Het ziet er nu een stuk beter uit. En ze hebben nu ook een auto, zo’n klein Peugeootje. Of ik ze spreek? Nee, nooit. Mijn man is wat makkelijker in die dingen, die maakt met iedereen wel een praatje. Maar ik hou me bij m’n eigen. Ik heb geen last met ze en ik wil het ook niet krijgen. Weet je zo genoeg?”
Reacties (7)
Reacties (7)
reactie
beste mevrouw,
ik wil u even vertellen dat ...&... dachten dat u het over uw buren had
Re: De buren van de buren
beste mevrouw,
Wij vinden dat u wel wat netter over uw buren mag praten. Het kan wel waar zijn dat het zo is maar dan hoeft U niet zo over ze te roddellen.
groeten van ...&...
Re: De buren van de buren
je ziet er niet uit in d
Re: De buren van de buren
Beste Annemarie
Ben ik er toch ingetuind. De omkering als stijlvorm is ontzettend geslaagd. Bij mij heeft het in ieder geval gewerkt. Chapeau.
Re: De buren van de buren
Beste Marcel,
Dit verhaal gaat over mijzelf en mijn Marokkaanse vriend. Het is een door mij verzonnen interview met mijn eigen buurvrouw. Eerst laat ik haar vooroordelen spuien, daarna langzaam inzien dat er toch wel het een en ander deugt aan de buren (nogmaal: dat is dus mijn eigen gezin!). Ik heb mijn buurvrouw in al die zeventien jaar dat ik naast haar woon nooit echt gesproken, en het beeld dat ik van haar heb klopt vast niet. Hiermee heb ik mijn eigen vooroordeel over haar om zeep willen helpen - aan jou om te oordelen of dat gelukt is. Als dat geen omdenken is...
Reactie van de redactie....
Hallo omdenker Marcello!
Ik ken Annemarie en dit is een pure observatie en zeker geen (voor) oordeel. En ook geen actie van de redactie om weldenkende mensen uit hun tent te lokken..heb wel wat beters te doen! De site is van Almeerders en Almeerders observeren en schrijven daarover. Net als jij.
Re: De buren van de buren
De insteek van dit verhaal heeft fortuinitische trekjes. Jammer. Iets anders geschreven had dit een welkome aanvulling kunnen zijn op het geheugen. Nu een stuk vol vooroordelen. Gelukkig vindt ze dat van zichzelf ook. Ik verdenk de redactie ervan dit te hebben geplaatst om de reacties van weldenkende mensen uit te lokken. Misplaatst vind ik dan. Is dit dan toch een werkelijk origineel stuk dan stel ik voor,: Beste annemarie, ga eens praten met die zogenaamde luie marrokaan. Misschien ontdek je dat je je eigen wereld veel groter is dan jouw eigen voortuin. Neem het heft in eigen handen. Enne, couscous is heerlijk, zo ook die lekkere zoete mintthee.