Sinterklaas en de Almeerse schoorstenen
We schrijven november 1977. Sinterklaas heeft ook Almere-Haven gevonden.
Hij strijkt dan ook met zijn pieten neer op de markt waar hij luid wordt toegejuicht door de Almeerse bevolking. Na het welkomstwoord zegt Sinterklaas blij te zijn met de nieuwe stad en hoopt dat er een heleboel nieuwe kinderen zullen komen wonen. De pieten voorzien de aanwezige kinderen nog van het nodige lekkers en iedereen gaat met een voldaan gevoel naar huis.
Het is een paar dagen later op de Schoolwerf dat ik midden in de nacht thuis kom. Het is pikkedonker en ik hoor gemompel, maar kan niet thuisbrengen waar het vandaan komt.
Het lijkt van boven te komen, maar dat kan helemaal niet. Ik blijf stil staan en loop terug naar de parkeerplaats. Nu is het weer stil. Als ik het straatje in terugloop hoor ik op dat moment iets dat op een vloek lijkt en het regent snoep en pepernoten…..
Nou, nou Piet, Dat kan zo niet. Je moet je temperament wel in toom houden. We vinden wel een oplossing. Ja, maar Sinterklaas toch, dit is geen werken meer. De schoorstenen zijn weg. We mogen dan wel platte daken hebben maar met deze pijpies kan ik niets. Ja,ja Piet dat weet ik nu ook wel. We vinden wel een oplossing.
Het snoepgoed oprapend steek ik de sleutel in de deur en ga naar binnen. Mijn vrouw slaapt en ik verdwijn ook snel onder de wol en vergeet het hele incident.
We schrijven 12 november 2005 en Sinterklaas komt inmiddels per boot aan in de Haven van Almere. Er is nog wat commotie over een vergeten sleutel.
De Goedheiligman wordt door Burgemeester Annemarie Jorritsma welkom geheten. Zij overhandigt hem een papieren sleutel van de Stad. Dit omdat vorig jaar de sleutel per ongeluk is meegenomen naar Spanje. Sinterklaas zegt nog dat hij nu alle kinderen van cadeautjes kan voorzien.
Op dat moment schiet mij dat rare incident op de Schoolwerf te binnen.
Sinterklaas heeft inderdaad een oplossing gevonden voor die rare pijpies.
Reacties