Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Weids als de Mongoolse steppe

Mijn vriendin Degi Tuvaan en de Przewalskipaarden hebben iets met elkaar gemeen: de liefde voor de vrijheid en de weidsheid van de Flevopolder en de Mongoolse steppe.

Degi is geboren en opgegroeid als kind van herders in Mongolië. Elke dag ging zij op haar paard of in de winter soms heerlijk warm tussen de bulten in van een kameel gezeten naar de lagere school. Achter haar lag de ‘ger’ (Mongoolse nomadentent van vilt), om haar heen zag ze het uitgestrekte landschap van de steppe. “Vrijheid, blijheid” noemt ze het.

Vele jaren later, nadat Degi in Oost-Duitsland gek genoeg mijnbouw had gestudeerd, werkte zij als reisgids door heel Mongolië. Vaak kwam zij met groepen toeristen langs het grote Hustai Nationaalpark met in zijn binnenste een volledig beschermd natuurgebied van 60 000 hectare. Het park is heel bekend en uitgeroepen tot ‘Man and Biosphere Reserve’ door de UNESCO. In dit gebied leven sinds de jaren negentig weer Przewalskipaarden, die voor een deel in Flevoland, in het Natuurpark Lelystad (400 ha) zijn voorbereid op hun leven in vrijheid. Het Przewalskipaard komt oorspronkelijk uit Mongolië, maar was er rond 1960 in het wild uitgestorven. Alleen in Europese dierentuinen kwam het nog voor. Mede door de grote Nederlandse en Flevolandse inzet konden deze bijzondere paarden in Mongolië worden geherintroduceerd. Zij en hun nakomelingen doen het na een periode van aanpassing best goed in het wild.

Tijdens haar werk als gids leerde Degi haar man Jaap kennen, een Nederlander op één van zijn vele reizen door Azië. Inmiddels woont zij al bijna tien jaar met haar man en drie kinderen in Almere. Op de vraag wat haar het meest bevalt aan Almere zegt zij meteen:“De weidse blik!”. Die is niet helemaal hetzelfde als thuis in Mongolië, maar komt hier en daar wel in de buurt. Uitkijkend over het Gooimeer, het Markermeer of de Oostvaardersplassen kan zij weer bijkomen, de drukte en benauwdheid van werk en wijk van zich afschudden, doorademen. Binnenkort gaat ze met haar gezin nog dichter bij de Oostvaardersplassen wonen, in het ecologische woonproject ‘De Buitenkans’, weliswaar niet in een ger, maar wel een stukje natuurlijker, want dit blijft haar aantrekken. Vrijheid, blijheid en een weidse blik wens ik Degi voor haar nieuwe plek in Almere-Buiten.

Reacties