Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Jos Corveleijn

Helden

In deel 3 en 4 van Kerkepad de kerken die samen kerkcentum De Goede Rede bouwden: de Federatie van de Gereformeerde Kerk en de Hervormde Gemeente en de rooms-katholieke christenen.

Ik kom binnen in een stille zaal waar de opkomst vandaag niet groot is (“Het is mooi weer, daar moet je van genieten", hoor ik achter me.) Schuifelend en fluisterend neemt men plaats, waardoor de toch al ruimtelijke zaal nog groter lijkt te worden.

In 1975 was de eerste vergadering van de bouwcommissie, vier jaar later werd het gebouw in gebruik genomen. Ik kijk eens rond. Dit is dus ‘Goede Rede’, genoemd naar de plek waar de apostel Paulus, na met zijn schip een storm doorstaan te hebben, veilig aankwam: Van buiten klein - maar statig door de 35 meter hoge klokketoren - van binnen imposant door de ruime zaal met indrukwekkend, violet plafond in de vorm van wat wel ‘de laatste golf der Zuiderzee’ genoemd wordt. De inrichting van de zaal en de attributen zoals kansel, kruis, avondmaalstafel, doopvont en paaskaars zijn nét eenvoudig genoeg voor de protestanten en nét niet te saai voor de katholieken.
Overwegend grijze hoofden. Er komt niet iemand op mij als ‘nieuweling’ afstappen, dus ik heb de tijd de liturgie met de te zingen psalmen en gezangen en de te lezen schriftplaatsen op m’n gemak door te nemen.

De dienst begint met het aansteken van de Paaskaars en met gezangen uit het Liedboek der Kerken, begeleid door de klanken van het kerkorgel dat in 1979 voor De Goede Rede is gebouwd.
Na de gebeden voor slachtoffers van rampen, epidemieën, oorlog en geweld leest Dominee Bosch zijn preek ‘Helden’: over de tijd waarin Israël zonder koning was en steeds weer in kwaad verviel. De schijnbare helden, de koning van Kanaän en zijn generaal, moesten het afleggen tegen de vrouwelijke rechter Deborah en de vrouw die de generaal vermoordde, daarbij geholpen door God. Híj gaf uiteindelijk de overwinning. Híj is dus de enige, echte held.

Na de dienst is het nog eventjes napraten, maar niet te lang, want dan komen de katholieken al binnendruppelen, die een half uur daarna hun viering hebben.

Daarover meer in de volgende aflevering.

Reacties