"Om vijf uur ’s morgens werden we opgeschrikt door een enorme explosie. De paddestoel was slachtoffer geworden van een aanslag. Finaal aan flarden gescheurd."
-
Joop Eijer met krantenartikel.
foto: www.geertfotografeert.nl
“Buur(t)man Joop Eijer, 80 jaar - “ome Joep" voor buurtbewoners - is al 60 jaar getrouwd met ‘zijn’ Annetje. Na een mooi, maar hard leven betrokken ze na zijn pensionering in 1986 het seniorenwoninkje aan de Rameaugracht om van hun welverdiende rust te genieten en om heerlijk te klussen en te knutselen. Joep staat voor iedereen klaar met een vriendelijk woord en een helpende hand, vooral voor de kinderen.
Toen zijn schoondochter bij het opruimen de smurfenpoppetjes van haar kinderen de deur uit wilde zetten, moesten de arme wezentjes toch een dak boven hun hoofd, vond ome Joep. Al gauw stond hun onderkomen, een reusachtige paddestoel, in volle glorie te pronken in de voortuin. Buurtkinderen leverden spontaan meer poppetjes: prinsesjes, Tarzannen en Aladdinnen, vredig naast elkaar. Moeders met kinderen wandelden er voor om: eventjes naar de paddestoel kijken. Het ding was buurtbezit geworden.
Helaas bleek de paddestoel ook een magische aantrekkingskracht te hebben op jongelui, die na een avondje stappen huiswaarts keerden. Ze konden er niet van afblijven. Vier aanslagen kreeg hij te verduren.
Keer op keer sloeg ome Joep moedig aan het repareren.
Tot eens een strijker binnenin de geplaagde paddestoel werd geplaatst en hem compleet velde: zijn hoed lag een halve straat verder in de bosjes. Tot bij het winkelcentrum aan toe werden smurfjes gevonden door kinderen, die ze huilend terug kwamen brengen.
Dit was teveel: de paddestoel werd nog één keer gerepareerd en vervolgens geëvacueerd. Naar een veilige achtertuin, ver weg van de plek des onheils.
Boos is ome Joep niet. Wel teleurgesteld. De paddestoel is verleden tijd, maar, zo zegt hij: “Ik blijf mijn naasten helpen."
Reacties (1)
Reacties (1)
Re: De geplaagde paddestoel
Hallo allemaal,
Ik móet gewoon even reageren op het stukje over de paddestoel: zinloos geweld! Natuurlijk niet zo heftig als alle andere gevallen die we over zinloos geweld horen in de media, maar dit stukje is volgens mij een goede beschrijving van "kleine zinneloosheidjes" in je eigen omgeving die nooit opgelost worden en ooit zullen uitgroeien tot groot zinloos geweld en ongewenst voorpaginanieuws.
Zelf krijg ik daarbij zo'n gevoel van: als we nou weer eens ouderwets beginnen met ons eigen stoepje vegen en de buren goeiedag te zeggen, dan voelen we ons weer wat meer verantwoordelijk voor elkaar en worden er hopelijk minder buurt-paddestoel-monumentjes meer opgeblazen in de toekomst ....
Succes met deze leuke site!