Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Neil van Twuyver

Het grote keerpunt

1997 - 1998
/

Ik ben dan wel geboren in Naarden, ik ben opgegroeid in Almere en op mijn 10e levensjaar veranderde er het een en ander... ik vertel het verhaal van een Touretter die opgroeit in Almere: mijn verhaal, deel 2.

Een half jaar na de diagnose liep het grandioos uit de hand. Ik had een tic waarbij ik met voorwerpen aan het gooien was en op een dag was dat een schaar. Die belandde in het been van een meisje uit mijn klas en dat was tevens het grote keerpunt in mijn leven. De volgende dag was een ramp, mensen keken mij aan alsof ik een moord had gepleegd en ja, … schuldig was ik wel! Maar ik kon er niks aan doen, maandenlang werd het erger en was er geen hulp voor mij beschikbaar en was het voorbestemd om uit de hand te lopen. Wel ironisch hoe er na die dag op eens meteen hulp voor mij beschikbaar was. Ik durfde niet meer naar school en keek uit naar de eerste afspraak met de psychiater. Ik weet nog goed hoe ik avond aan avond naar de Gooimeerdijk fietste, naar mijn bankje en over het water richting Huizen keek. Dat gaf mij rust en eens de tijd om na te denken wat ik nou eigenlijk wilde. Ik kon altijd goed leren en vroeg me af of ik dat nu nog kon doen via de gangbare wegen want het was nog maar een paar maanden tot de overstap naar de middelbare school. Voor even leek het erop dat mijn toekomst anders ging worden dan mijn klasgenoten in groep 8… Toch heb ik geen moment getwijfeld aan het gezegde “waar een wil is is een weg” en later bleek ook dat dat wel degelijk zijn vruchten afwerpt om overal voor te vechten.

Reacties