Bivakkeren in de woestijn
Het lijkt op het eerste gezicht een gloednieuw vakantiepark of een pas opgezet asielzoekerscentrum. Houten noodwoningen, met hier en daar een kale lantaarnpaal en een plukje wapperend wit wasgoed aan de lijn.
-
Tijdelijke woningen aan het Bivak-
Tijdelijke woningen aan het Bivak, Almere-Haven. Foto: Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders (RIJP), Lelystad, nr. 1.3/310. De foto maakt deel uit van de collectie van Stadsarchief Almere.
Maar de authentieke Deux Chevaux in het midden en de ‘flappijpen’ van de wandelaar op de voorgrond doen vermoeden dat de foto niet van gisteren is. Het was 1975, om precies te zijn, toen een onbekende fotograaf deze opname maakte van het ‘Bivak’, de eerste acht tijdelijke huizen van Almere-Haven.
Pioniers
Op 1 december van dat jaar betrokken de echte Almeerse pioniers hun noodgebouwtjes. Op de plek waar nu de scholengemeenschap van Almere-Haven staat, woonden 9 kinderen en 13 volwassenen, waaronder twee politiemensen, twee verpleegkundigen en een monteur. Behalve de acht huisjes, enkele bouwketen en een informatiekantoortje van de RIJP was er niets. Helemaal niets.
Halfje brood
De pioniers hadden het niet makkelijk, daar midden in die winderige rimboe van zand en riet. De kinderen gingen op school in Muiderberg en voor een halfje brood moesten de Bivakmensen daar ook naartoe. Ze moeten zich gevoeld hebben als een moderne versie van de eerste Noord-Amerikaanse immigranten, zo zonder dokter, videotheek of café. Dat kwam allemaal pas een jaar later op gang, toen de eerste echte huizen op de Schoolwerf beschikbaar kwamen.
Reacties
Neil