Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal

Ganzen horen bij Almere

Het is nacht. Ik lig wakker en hoor ze weer....De najaarstrek is weer begonnen. De ganzen vliegen over.

Onder luid gesnater vormen zij groepen die onderweg gaan naar plekken waar ik geen weet van heb. Het is een vertrouwd geluid, wat ontspannend op mij inwerkt. Enerzijds omdat ik blij ben dat ik geen gans ben, anderzijds omdat het ook een bepaalde zekerheid geeft. Die snaterfamilie lijkt namelijk wel te zeggen: nou tot ziens maar weer hè, tot volgend jaar. En volgend jaar zijn ze er dan ook. Kom daar maar eens om in huidige tijden.
Ik moet op zulke momenten ook denken aan het voorjaar. Ontluikende natuur maakt zich dan op om vorm te geven aan een belangrijke kernwaarde van Almere: een groene stad, die plaats biedt aan gevarieerd dierenleven. In die voorjaarsroes breiden ganzenfamilies zich snel uit. Vele aandoenlijke bolletjes minigans maken luid piepend hun aanwezigheid kenbaar. Het leven is mooi en de wereld is van mij, lijkt daarbij hun levensmotto.Vertederd kijken mijn vrouw en ik dan naar een soort crèche die door zorgzame ganzenouders wordt bestierd op een wijze waar wij, mensen, nog wat van kunnen leren.

De ganzen zijn voor mij onlosmakelijk verbonden met Almere.

Maarten de Boer

Bijdragen 
Reacties