Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal

Hoezo er niet begraven willen liggen?

‘Ik zou er nog niet begraven willen liggen’, zei mijn collega smalend. Hij was al de derde deze dag die dat tegen me zei. ‘Nou ik anders ook niet’ antwoordde ik verongelijkt. Maar mijn Manager stond erop dat we er zouden gaan kijken.

Mijn reiskosten waren veel te hoog, dus ik moest dichterbij gaan wonen. Maar ik wilde er niet naar toe en zeker niet gaan wonen. ‘Almere of all places! Hoe kreeg hij het verzonnen!’
Onverbiddelijk kwam het uur dichterbij dat we er heen zouden gaan. Van Weesp naar Almere was het maar 20 minuten rijden volgens hem. Met een zucht nam ik plaats naast hem in de auto.
Maar eenmaal op de Hollandse Brug keek ik mijn ogen uit, rechts en links uitzicht op een groot in de zon flonkerend meer met overal zeilbootjes. Ik was nog nooit van mijn leven in de Flevopolder geweest en viel van de ene verbazing in de andere.
Zoevend over de dijk zag ik zelfs een strand met mensen die daar lagen te zonnen. En het stadje Almere Haven leek sprekend op Maassluis waar ik woonde, met zijn grachten en terrassen.
Is dit Almere??
Hoezo er niet begraven willen liggen?

Ineke de Bruijn, 18 juli 2011
(ik woon inmiddels al ruim 25 jaar in Almere)

Bijdragen 
Reacties