Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal 1

Ieder zijn ding

Waar ik woon, wordt gevraagd op één van de media feestjes waar ik me begeef. Antwoorden als Amsterdam of desnoods Lutjebroek flitsen door mijn hoofd.

‘Almere,’ hoor ik mezelf niet geheel overtuigend over de muziek heen schreeuwen. Wenkbrauwen schieten de lucht in en ik bespeur teleurstelling in mij als persoon en de keuzes die ik gemaakt heb in mijn leven.‘Wat doet een leuke meid als ik in hemelsnaam in Almere?’

Alarmbellen rinkelen, trap er niet in! Terug denkend aan de betogen die ik met enige dubbele tong heb gevoerd, het promoteam dat spontaan ontstond met mijn ‘Almeerse’ vriendinnen wat achteraf wellicht iets overdreven was. ‘Hoe ik daar ‘terecht’ ben gekomen?’

Ik bekijk de gestylde ‘hippe’ jongen van top tot teen. Niet erg origineel, maar goed hij woont in Amsterdam. Dat hij in Lelylaan naast het station woont houdt hij achterwege. Ik adem diep in en kijk om heen. Stuk voor stuk dezelfde types en het merendeel is blank. Een glimlach kan ik niet onderdrukken. Ik begrijp dat hij het niet begrijpt. En eerlijk gezegd wil ik niet eens dat hij het begrijpt. Ieder zijn ding zullen we maar zeggen!

Elles van den Akker

Bijdragen 
Reacties (1)

Jouw ding

Jouw stukje heeft me samen met een vriendin van je,die weer een leuke collega van mij is, over de streep gehaald ook wat in te sturen.
Bedankt!

Wilma Verweij
,
25 sept 2011, 20:36
Reacties (1)