Moerasandijvie en sneeuwschoenen
Het droogmalen van Zuid-Flevoland duurde zeven maanden. Op de vroegere zeebodem die boven water kwam, zorgde de natuur onmiddellijk voor een explosie van gele bloemen: moerasandijvie.
-
Aanleg van de eerste wegen in Flevoland-
Aanleg van de eerste wegen in Zuid-Flevoland. Gezicht vanaf de Knardijk naar het zuiden. Foto: Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders (RIJP), Lelystad 1969. Satellietfoto 1961 uit reeks van 13. De foto maakt deel uit van de fotocollectie van Stadsarchief Almere.
Deze plant - te zien op deze foto uit 1969 - is dol op zompige grond. Mensen konden het pas ontgonnen gebied in het begin alleen betreden met extra grote ‘sneeuwschoenen’. Wie een paar keer op en neer sprong, voelde de grond onder zich golven.
Riet
Om de vruchtbare maar nog slappe kleibodem voor (land)bouw te prepareren, werd vanuit een vliegtuig rietzaad gestrooid. De rietvelden onttrokken resterend water aan de bodem, daarbij geholpen door een ondergronds afwateringssysteem. Toen werden zandlichamen gestort als basis van de eerste wegen.
Rooksignalen
De foto toont de aanleg van de weg langs de grens tussen Oost- en Zuid-Flevoland, de Knardijk. Oostelijk Flevoland was het eerst drooggelegd en tot de inpoldering van het zuidelijke deel beschermde de Knardijk nog daadwerkelijk tegen het water. In 1969 keek je vanaf de dijk uit over een ‘zee’ van zand, een uitgestrekte, desolate omgeving. Een opzichter van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders kwam in deze woestijn eens vast te zitten met zijn auto. Hij was volkomen alleen en moest hulptroepen waarschuwen door middel van rooksignalen.
Kijk voor meer historische verhalen op Almere Historisch.
Reacties
Neil