Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Isabel Greven 6

Je mag hier niet vissen, het is mijn vijver!

Wat er het allereerst in me opkomt bij het woord Almere, is Julia. Daarom horen jullie nu mijn verhaal over onze ontmoeting.

Ik was 6 toen er een nieuw meisje met haar ouders en zus bij ons in de hof kwamen wonen. Toen ik zag dat er een verhuiswagen aankwam, rende ik ernaartoe om te kijken. Er kwamen twee meisjes uit. Veel buren kwamen helpen uitladen. Het kleine meisje zat langs de rand van de vijver met haar hand in het water. Ze keek verdrietig. Ik dacht dat ze wel zo ongeveer even oud als ik was en dus besloot ik maar naar haar toe te gaan om haar op te vrolijken en te verwelkomen. Ze deed net alsof ze me niet zag en bleef naar het water staren terwijl ik naast haar stond. “Hoi, hoe heet jij? vroeg ik. Ze keek boos naar mij omhoog. “Zeg ik niet!" Ik wist niets meer te zeggen en keek haar alleen maar aan. Daarna liep ik naar huis. Ik vertelde alles aan mijn moeder. “Je moet nog een keertje naar haar toe gaan, vindt ze vast leuk. Ze moet nog een beetje wennen hier," moedigde mijn moeder me aan

Ik pakte mijn visnet en liep weer naar haar toe. Ze staarde nog steeds naar het water, alleen nu verdrietig én boos. Ik raapte al mijn moed bij elkaar, en hoopte vurig dat ze nu wél aardig zou doen. “Zullen we gaan vissen?," vroeg ik een beetje verlegen. Toen kwam er een antwoord wat ik echt totaal niet had verwacht. “Je mag hier niet vissen, het is mijn vijver!"
Wát?! Ik werd me toch kwaad. Ik woonde hier al 2 jaar! Het was mijn vijver eerder dan die van haar! Ik mocht hier vissen wanneer ik wilde! Ik rende weg. Thuis vertelde ik weer wat er gebeurd was. Ik bleef maar denken aan dat vreemde meisje…

De volgende ochtend ging de bel. Daar stond ze, met haar zus. Haar zus stootte haar aan. “Eeh…Hoi." zei ze.“Sorry dat ik gister zo deed, ik was nog boos en verdrietig omdat we verhuisd waren." Ze heette Julia en haar zusje Vivian. Vanaf die dag speelden we elke dag met elkaar. Toen we allebei negen waren ging ik verhuizen naar een andere buurt. Nu ben ik twaalf en zijn we nog steeds hartsvriendinnen.

Reacties (6)

Haii Isabel

Leuk verhaal en ook mooi geschreven

X.Sabrina (uit je klass)

Sabrina
,
3 mrt 2007, 17:11

Leuk!

Dank u wel, meneer of mevrouw Sisko, voor uw leuke reactie op dit verhaal. Isabel is mijn dochter en ze kan inderdaad goed schrijven. Ik vind ook dat ze schrijfster moet worden en aanmoediging van buiten is erg welkom!

Connie Franssen
,
12 jan 2007, 10:46

schrijfster

wat een leuk verhaal. ga je wat met schrijven doen later? want je kan het heel goed. wanneer kunnen we weer een nieuw verhaal van je lezen?
Ga zo door!

e.Sisko

,
10 jan 2007, 9:52

Haai

grappig verhaal maar waarom staat het op het internet?:P
nou doei

CiAo, CiAo Esmée

Esmée
,
6 okt 2006, 9:39

=)

Haha leuk verhaal. :)

Madelon
,
8 jul 2006, 11:30

:-)

leuk verhaal :-)

Neil
,
30 jun 2006, 19:56
Reacties (6)