Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Ruimte in je hoofd

Herman Bakker (76) en zijn vrouw wonen sinds 1987 in Almere en willen er nooit meer weg. Dankzij de vele activiteiten zijn ze geworteld in de stad en oude bomen, die verplaats je niet. Alhoewel, oud? Herman Bakker is niet oud. Misschien wel dankzij zijn eigen en wijze kijk op het leven. Jong blijven is een kwestie van geluk hebben, vindt Herman, maar ook van zelf doen. Als je je niet ergert maar verwondert, word je geen tachtig maar honderd.

“We zijn in Almere komen wonen omdat onze drie kinderen hier woonden. We vonden het vanaf het begin heerlijk. We hebben allebei onze clubjes. Nog steeds. Ik moet er niet aan denken ergens anders weer helemaal overnieuw te beginnen. Ergens anders zouden we al snel in ouderengroepen terecht komen en dat wille we helemaal niet. We doen nog steeds veel met jongeren. Onze vrienden zijn vrienden van onze zoons en dochter en die zijn allemaal veel jonger. Jong blijven is geluk hebben maar ook een kwestie van zelf doen.”

Ameland, New York, Almere Haven...

“Ik ben een natuurmens. Als ik vroeger wel eens gestresst van mijn werk kwam zei mijn vrouw ‘ga alsjeblieft een stukje hardlopen’. Hardlopen was heel belangrijk voor me. Ik heb ook de marathon van New York gelopen. Een belevenis. Het gaat daarbij niet eens meer om het lopen, maar om wat je om je heen ziet. Hardlopen mag niet meer dus dan heb je iets anders nodig om je ei kwijt te kunnen. Gewoon lopen dus. Uren lang. Ik ben gek op water. In juni bijvoorbeeld heb ik een rondje Ameland gelopen, 50 kilometer. Uren in m’n eentje over het strand. Storm, regen, maakt me niet uit. Het is zo verschrikkelijk mooi. Van die watertornadootjes boven de zee. Ameland is mijn eiland. Ik loop graag in m’n eentje, dan word ik niet gestoord in mijn overpeinzingen.”

Meditatie

“Mijn mooiste plek in Almere is in Haven. Aan het water. Dan loop ik vanuit de Kruidenwijk waar we wonen naar de havenkom. In Haven ga ik bij het ‘t Lievertje zitten, dat is altijd open. Ik geniet. Van de bootjes die aankomen en wegvaren, van de weidsheid van het water en de wolken. Eigenlijk is het een vorm van meditatie. Mijn hoofd wordt leeg en dan ontstaat er ruimte voor de mooiste ideeën en dagdromen. Vooral over het geluk dat ik heb nog met mijn vrouw te kunnen zijn. Dat we allebei gezond zijn. Dat is zo belangrijk voor me. En dat het goed gaat met de kinderen. Ik ben zo blij dat ik dit leven heb.”

Verwondering

“Lelijke plekken? Die heb ik niet. Ik erger me niet. Ik kan me wel verwonderen. Vooral over het feit dat mensen hun eigen plek vervuilen. Dat mensen troep neergooien in parken. Lelijke plekken zijn er niet, dat doen de mensen zelf. Als je je niet ergert maar verwondert, word je geen tachtig maar honderd.”

Reacties