Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Hier wil ik wel dood gevonden worden!

Adri (77) kwam in 1991 in Almere wonen. De eerste zes jaar in een groepswoning voor ouderen maar ‘daar ben ik gillend weggelopen’. Sinds 1997 woont Adri in een appartement in Muziekwijk. Ze is niet bepaald een geraniumtype. Ze is actief voor Seniorweb, Humanitas en heeft tot recent studiekringen in de Toonladder begeleid en zit in een schrijfgroep.

“Tot vorige week was dit mijn mooiste plek in Almere,” zegt Adri terwijl ze me binnenlaat. Dat verbaast me niks. Haar appartement is ruim en licht en kijkt uit over een onstuimig groen Muzenpark. “Het Muzenpark was echt mijn mooiste plek. Het park heb ik zo’n beetje zien opbouwen en toen ze deze flats aan het bouwen waren, was ik meteen geïnteresseerd. Maar sinds vorige week heb ik er een nog een speciale plek bij.”

Strooiveldjes

‘Je hebt zo’n kreet die vaak gebruikt wordt als het om Almere gaat. Mensen roepen dan ‘dat ze er niet dood gevonden zouden willen worden’. Vorige week was ik met een cliënt in het crematorium hier in Muziekwijk. De as van haar man werd daar uitgestrooid. Ik had een hele andere voorstelling van strooiveldjes, een kaal stukje gras of zo. Maar in dit crematorium is het een laantje met bomen. Zij had een boom uitgezocht voor de as van haar man, met een bankje omheen. Ik vond het zo’n prachtige plek. Zo vredig. En zij ook, ze had er helemaal vrede mee. En toen kwam dat in me op, dat ik daar wel dood zou willen liggen en eigenlijk vind ik dat daarom dus de mooiste plek. Het is een plek die midden in het leven ligt, niet ergens achteraf. Het ligt vlakbij een woonwijk. Dat vind ik ook een mooie filosofie. Ik houd van moderne architectuur en die aula vind ik schitterend. Zelfs het meubilair is helemaal mijn smaak. Als mijn nabestaanden daar zitten, zouden ze mij daarin herkennen. Het leven is eindig en op zo’n plek kun je daar vrede mee hebben. Dus als je vraagt waar ik iemand mee naartoe zou willen nemen om hem iets van de stad te laten zien, dan wordt het het crematorium. En dan weet ik zeker dat diegene best dood gevonden zou willen worden in Almere. ”

Zwarte weduwe

“Een van de lelijkste plekken in Almere vind ik de ‘zwarte weduwe’, dat zwarte gebouw bij station, naast de busbaan. Het staat ook op zo’n plek waar je er niet omheen kan. En die nieuwbouw in het stadshart, die plek waar de bus de tunnel in verdwijnt. Dat vind ik ook lelijk. Maar ja, dat is nog niet helemaal klaar. Misschien wordt het nog wat. Je zult er best een mooi uitzicht hebben als je er binnen bent. Het is ook zwart. Ik vind dat niet mooi, of er moet een kleurtje tegenaan hangen.”

Reacties