Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Louis Damen

Ode aan Almere

2008 -

Almere, almerestad, almerebuiten, almerebinnen, almerebinnenstebuiten, al meer en meer ’n stad. Wat lag je daar nou op de bodem van de zee? Was je atlantis?

Toen het het water was weggepompt kwam je tevoorschijn als een onverwachte schat. Liggend in de modder, ruw en klonterig. De zon kwam op op een goeie dag en je aarde werd hard en onploegbaar. Potloden krasten plotseling over grote vellen wit papier en doorsneden met feilloze precisie je blote, ongenaakbare huid. Luide stemmen riepen om je gunsten: geef je over, geef je over aan de vrouwen met helder verstand, de kerels met de harde handen, de pioniers, de scheppers, verbeeldingskunstenaars. Geef je over aan de werkdrift in ons want we willen op je wonen, bouwen, stapelen in rechte lijnen, in curven, in krommingen, in welvingen en bogen.

We willen stoeien met je en rollen in het gras dat we zullen zaaien met gulle hand. We gaan je schop voor schop veranderen in een bovenaards atlantis en je mooi maken voor altijd, voor nu en later, wanneer de kinderen, ja, de kinderen van alsmaarmere, vragen: waar kom je vandaan, Almere, waar kom je eigenlijk vandaan?

Was het goed om je uit die zware klei omhoog te trekken? Ja, het was goed, want kijk naar jezelf, mooie, uitdagende stad. Je hebt allure, eigendunk, flair, ballen. Met de geur die je verspreidt, de wierook van het asfalt, de specerijen van de neringdoenden, het koolzuur van de dreven, het borrelen, gorgelen, glinsteren van de grachten. Het weggezogen vuil uit de cilinders van overdaad van wat we teveel hebben, weggedonderd, rubbish, rotzooi. Het opdwarrelende straatvuil, de rinkeldekinkelende blikjes, weggeschopt, vertrapt en weer opgeveegd, oh, schandalige consument...

Almere, je moet schoon en mooi blijven. Op weg naar je hart zagen we banieren die ons deze indringende boodschap tussen onze oren ramden want er is ook veel hon-den-poep, veel hollandse drollen uit hollandse honden-poep-gaten.

De baasjes kwamen van heinde en ver om naar je te kijken Almere en velen bleven voorgoed en noemden zich Almeerder, zonder almeerder slang of dialect. Het platzingend mokums met onschuldige kapsones vermengde zich dagelijks met orientaalse geluiden en uitdagende rituelen uit verre streken.

Ja, uitdagend, Almere, dat ben je. Je wijken zijn bijzonder en hebben klinkende namen die zorgvuldig op je grid werden gespijkerd, de grids van voltooiing, langs je dreven en waar woon je nu Almeerder: Bloemenwijk?, Filmwijk? De borsten van Marilyn M wedijveren met de kont van Brigitte B en in de Bloemenwijk opnieuw geuren, geuren van uitbottende bomen, maar nu anders en verkwikkelijk en opwindend van genot. Muziek van de grootste componisten klinkt in onze hoofden bij het doorkruizen en mollen van een symfonisch stadsdeel... De kakefonie van een stad.

Wanneer ben je eigenlijk jarig, Almere? Was het in ’73 dat je daar lag in je blootje? Ja, in 1973. Nou proficiat met je 35e verjaardag jongeman, je komt nog maar net kijken. Maar toch ben je al een megastar, zo hier en daar. Je theaters, je pleinen, je bruggen, je sculpturale gebouwen, neergezet als kostbare gesteenten, dan weer met het hoofd trots in de nek of deemoedig voorover buigend of lui achterover leunend. Vanuit de verte ogen zij als een overtuigende eyeliner aan het grote weerwater. De eyeliner van een mooie vrouw, precies goed en niet teveel, zich spiegelend in die grote plas.

Je noemt jezelf stad, Almere, met je bloedjes van kinderen Haven en Plas, Hout en Pampus, maar ben je dat ook? Ach, je bent in wording en alles wat nog wordt heeft de ijdele hoop van de toekomst. Het ga je goed, Almere. Zak niet meer weg in de klei waar je ooit verborgen lag maar blijf stevig op je poten staan en geef je burgers moed. Bescherm en omarm hen met je stadshart. Je kloppend hart.

LD / 12 september ’08

Copyright Louis Damen

Reacties