Over verhuizingsafknapperitis en ander maatschappelijk ongemak…
Tijdens de grondleggersessie konden een aantal deelnemers zich nog goed herinneren hoe het de eerste huisarts Nico van Duijn verging in Almere. Nico zelf leeft vooral in het nu…
Dominee Verbaas: “Het was die periode dat iedereen met het huis bezig was: wij dus ook. Mijn zoon sneed zich bij het leggen van de vloerbedekking flink met een stanleymes en we belden Nico, onze buurman. Hij nam meteen op, sprong over de heg en snelde bij ons binnen: “Ik zat bij de telefoon te wachten tot zich eindelijk weer een echte patiënt zou melden…” Sietske van Oogen doet ook een duit in het zakje. “Op een vrijdagmiddag zakte Nico aangeslagen bij ons op de bank. “Er is een nieuwe huisarts en mensen willen ook best bij hem…” Sietske schonk hem maar eens een glaasje jenever in. “Mensen hebben nu wat te kiezen,” zei ze. “Bovendien heeft de nieuwe huisarts een jasje aan en een stropdas om, terwijl jij hier op rubberlaarzen met je hond door de polder struint.”
En hoe zit het eigenlijk met die ‘verhuizingsafknapperitis’, een term die Van Duijn regelmatig bezigde en die inhield dat als het behang op de muren zat en de lampen stonden, mensen zich ineens niet meer zo lekker voelden in hun nieuwe huis…
Nico van Duijn: “Ik had als huisarts veel rollen. De rol van notabel, bemiddelaar en zelfs relatietherapeut. Die maatschappelijke rol was erg sterk.” Henk Hasper vult aan: ‘Er ging het verhaal dat als mensen een half jaar in Almere woonden, ze gingen scheiden. Veel mensen dachten dat een nieuwe start in een nieuwe stad ook een nieuwe start van het huwelijk zou opleveren.” “Dat viel wat tegen,” zegt Nico van Duijn. “In die tijd moest je je als dokter veel bemoeien met psychische problemen, dat was een beetje mode. We praatten met mensen die problemen hadden en als ze geen problemen hadden, praatte je je gewoon even door en kwam er altijd wel wat boven. Rob van der Pol, maatschappelijk werker, en ik waren daar buitengewoon efficiënt in. Een soort huwelijkstherapeuten. Of het geholpen heeft, weet ik nog steeds niet.”
Reacties (1)
Reacties (1)
een super tijd in de haak
Het was er gezellig, altijd een luisterend oor bij Nico of iemand anders die er werkte.
Een tijd die jammer genoeg nooit terug komt.
Ook Rob v.d.Pol en andere waatscappelijk werkers waren betrouwbaar en eerlijk.
Assistentes ,je kon er altijd terecht. Mooie tijd