Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Petra Luijten

Vooruitkijken en terugdenken

2007 -

Vooruitkijken en terugdenken tussen de kille grijze tegels en warme stralende kinderogen.
Een rustig plekje om even te zitten is een heerlijkheid, maar in een huis met rondhobbelende kinderen zijn die plekken vaak zeer gering.

Toen de kinderen nog klein waren, was er zelfs geen vierkante centimeter in huis voor haar alleen. Zelfs op het kleinste kamertje werd zij gestoord door vragen van haar kleuters of geruzie tussen de broertjes en zus, maakte een einde aan die paar minuten rust.

Nu die kleintjes groter zijn geworden is dat kleine kamertje eindelijk een rustplek. Een plek met uitzicht op veel mooie herinneringen aan toen. Het zijn geluidloze, bewegingloze beelden die haar doen terugdenken aan: de eerste bos paardebloemen die zij kreeg toen zij nog maar pas in Almere woonden. Maar ook aan: het schaatsen op de singels aan het eind van de straat, de grote zus die met liefde één van haar broertjes de fles geeft en het genieten van zomerse watergevechten in de achtertuin. Soms, als zij geniet van die plaatjes en de rust, hoort zij andere kinderen herrie maken op straat.

De tijd lijkt te zijn gevlogen met de snelheid van een straaljager. De oudste van de kleintjes woont al niet meer thuis, de andere twee zijn in de afgelopen zestien jaar boven haar kruin uitgegroeid. Net als de stad, die ook almaar groter groeit.

Almere is de plaats waar ik wil vooruitkijken en terugdenken, op drukke en rustige plekken.

Reacties