Vanaf de Waterlandse weg kun je het zien liggen, een langgerekt drijvend dorp in de Lange Wetering. Idyllisch gelegen, midden in het bos vormen de 21 arken een kleine gemeenschap. Na tien minuten rijden door het bos, komt de kade in beeld. De ark van radiopresentator Hans Schiffers en beleidsmedewerker Rob Sol ligt half verscholen achter weelderig groen. Voor we naar binnen gaan, lopen we door de verrassend grote tuin. Groen, zitjes, een vlonder om uit te kijken over het water. Zelfs een barretje voor de lange zomeravonden. Een reiger landt een stukje verderop. Zwaluwen maken duikvluchten over het water. Rust.
Binnen is het licht. Grote ramen bieden uitzicht over het water en het bos aan de overkant. Het water tovert spiegelingen op het plafond. "Golfjes," zegt Rob, die ondertussen koffie zet. "We kwamen hier in een barre winter wonen. Pas toen het lentezonnetje doorbrak, zagen we die golfjes voor het eerst."We wonen hier sinds 1995," vertelt Hans. "We kwamen van de muziekwijk. Toen we elkaar ontmoetten zijn we gestart in Rob z’n huisje in Naarden-Vesting. Dat werd te krap, toen zijn we naar Almere verhuisd." Rob: "De woning vonden we meteen geweldig, al moesten we **wennen aan de overstap van het pittoreske Naarden-Vesting naar Almere. Hans: "Rob voelde zich vanaf dag één thuis in Almere. Ik heb er wat langer over gedaan. Maar inmiddels ben ik een soort van Almere-ambassadeur geworden. Almere heeft haar inwoners veel te bieden."
Zeeziek
"Wij waren niet de eerste bewoners," zegt Rob. "Toen we de eerste keer gingen kijken, verwachtten we een soort caravan op het water. Zoveel kan dat toch niet kosten, dacht ik nog. Maar toen we de tekeningen zagen, werd duidelijk dat de ark meer ruimte bood dan onze vrijstaande woning." Hans: "Het leek ons altijd wel een ultieme droom, wonen op het water maar aanvankelijk had ik wel twijfels over het daadwerkelijk wonen op een boot." "Het was een behoorlijke stap," vertelt Rob. "Een kleine gemeenschap van 21 arken, boodschappen doen is niet op loopafstand. We hadden geen idee, misschien werd je wel zeeziek…En ook onze kennissen reageerden terughoudend. Wonen op het water was toen helemaal niet zo sexy. We kwamen hier in november wonen. Alles was kaal en het was koud. In Muziekwijk hadden we een strak, modern ingericht huis. Maar we vonden dat wonen op een boot iets romantisch mocht hebben. We hebben het dus warmer ingericht. Donkere, houten vloeren bijvoorbeeld. Ook dat was een overgang. Niet alles was af toen we hier kwamen, dus we begonnen al meteen met een kleine verbouwing in de slaapkamer. Vorig jaar hebben we echt flink verbouwd. Overal grote ramen in en een terras gemaakt."
Vuurkorven op het ijs
Buiten komt gezellig een motorbootje voorbij tuffen. Een paar eenden deinen rustig mee over de golfjes. "Toen we hier net een paar weken woonden, begon het keihard te vriezen," gaat Rob verder. "Dat was zo bijzonder. Het water werd eerst stroperig, toen zagen we héle kleine vlokjes en vervolgens verschenen er bierviltjes ijs. Na een half uur was het helemaal dicht. Fantastisch, maar ook best eng. Je weet niet wat het ijs doet met zo’n boot. En omdat het water bemalen wordt, stroomt het water onder het ijs door en scheurt het ijs over tientallen meters met een harde knal. Voor een leek is dat best unheimisch." Hans: "We leerden de buren kennen op het ijs. We liepen zo vanuit het raam het ijs op naar de andere arken. Chocolademelk met rum op het ijs. Erg leuk. De eerste jaren hebben we vaak ijs gehad." "Met oud en nieuw hadden we zelfs vuurkorven op het ijs. De hele avond buiten op het ijs en om 12 uur vuurwerk." "Rob is altijd als eerste op het ijs," lacht Hans. "Hij weet precies waar de laatste windwakken hebben gezeten."
Vrijheid
Hans: "Er wonen hier mensen die hun vrijheid lief hebben, anders ga je hier niet wonen. Er is een soort verbondenheid, liefde voor deze plek. We kennen elkaar allemaal. Als er iets is, help je elkaar." Rob: "Een paar jaar terug kwam een ark scheef te liggen doordat het gemaal te laat was gestart. Dan is het alle hens aan dek om de boel weer in evenwicht te krijgen. Iedereen helpt. De zomers zijn heerlijk. Dan gaan we alleen naar binnen om te slapen. Maar verder zijn we in de tuin. Aan het barretje, heerlijk, die lange zwoele avonden." "En zwemmen," zegt Hans. "Gewoon vanuit de huiskamer het water in. Natuurwater is veel lekkerder dan een zwembad. Het mooie is dat je zo vlak op de natuur zit. Je gaat van de natuur houden als je hier zit. Elke dag heeft z’n eigen kleur, elk moment een eigen sfeer. Als je hier woont, ga je dat allemaal ontdekken." Rob: "Dan zit je te ontbijten en zie je aan de overkant een vosje struinen. Dit voorjaar was een groepje hermelijnen aan het dollen in de tuin." Hans: "Elke dag weer beseffen we hoe bijzonder het is hier te wonen."
Reacties
Neil
