Midden in een doorsneewijk in Almere Haven vind je een kleine oase. Houten woningen met verhoogde terrassen voor de deur grenzen aan een gemeenschappelijke tuin met een kinderspeelplaatsje, een kruidentuintje en een boomgaard. Aan de achterkant van de huizen ligt een wilde bosstrook. De gemeenschappelijke ruimte heeft een open haard, een keuken, wasruimte en een knutselschuur. Mira Maas, die opgroeide in Haven, kende het project al lang. Een vriendje van Mira woonde er. Nu woont ze er samen met haar twee jonge kinderen.
We zitten buiten in de zon, een paar bankjes naast de gemeenschappelijke ruimte van waaruit pianoklanken naar buiten drijven. De poes ligt tussen ons in. Dochter Donna is naar school, baby Buster ligt te slapen.
"Toen ik vroeger bij mijn vriendje kwam spelen, dacht ik al ‘hier wil ik later wonen’. Het is zo’n idyllisch plekje. Nu in de zomer. Maar ook als je hier ’s winters doorheen loopt, al die lichtjes. We noemen dit de boulevard. En de boomgaard. Appels, peren, bessen. We bakken appeltaart, maken appelmoes. Zodra het een beetje knap weer is, zitten we allemaal buiten. Ik vind het fijn mensen om me heen te hebben. Als ik even naar de supermarkt wil, is er altijd wel iemand die even de kinderen in de gaten houdt. En de kinderen hebben hier veel vrijheid. Ze kunnen veilig buitenspelen, we hebben ook een speciale kindertuin ingericht. Er wonen behoorlijk veel jonge kinderen, erg leuk."
Geen verplichtingen
"Het gemeenschappelijke trekt me, alhoewel we hier nauwelijks verplichtingen hebben. Er zijn wel bewoners die graag meer met elkaar zouden delen. Het is heel ongedwongen. Er zijn geen verplichte activiteiten of zo, behalve een paar keer per jaar groenonderhoud en de loods opruimen. Op zondagochtend hebben we koffieochtend, op vrijdagavond kroeg. Wie zin heeft, komt. We vieren verjaardagen in de gemeenschappelijke ruimtes waarbij de andere bewoners altijd binnen kunnen lopen. Als je zin in aanspraak hebt, ga je hier in de zon zitten."
"Ik heb een heel praktisch huis. Vierkant, geen trappen. Ik zou wel graag binnen het project door willen verhuizen naar een wat grotere ruimte. Donna heeft geen eigen kamertje en daar krijgt ze toch wel behoefte aan. Ik sta op de lijst voor een woning die vrij komt, maar de woningbouwvereniging doet moeilijk. Het zou wel fijn zijn, dan krijg ik een onder en bovenverdieping, dat geeft me wat meer privacy. Die privacy moet je wel zoeken. Die is er niet zomaar zoals in een gewoon huis. Hiervoor woonden we in een flat hier vlakbij. Heel mooi, op de bovenste verdieping aan het Gooimeer. Je zag altijd het weer aankomen."
De dijk
"Ik ben opgegroeid in Almere en op m’n 18e naar Amsterdam verhuisd. Toen ik zwanger was van Donna, wilde ik terug om dichter bij Daan te zijn. Toen zijn we gaan samenwonen. Als ik in Amsterdam kom, heb ik nog steeds een gevoel van thuiskomen. Terwijl ik heel blij ben hier. Ik zit echt niet naar Amsterdam te verlangen. En weet je wat ook zo geweldig is? De dijk. Het is zo lekker om ’s ochtends even de dijk op te lopen, over het water te kijken. Of we gaan met een paar mensen zwemmen. Naar binnen, bikini aan en dan zwemmen bij de dijk. Heerlijk. Als ik ooit terugga naar Amsterdam, is het pas als de kinderen een stuk ouder zijn en kunnen genieten van de stad."
Reacties
