Zevenentwintig jaar geleden woonde Edith Rondeel met haar toenmalige man in de Bijlmer. Omdat ze wel eens wat anders wilden kozen ze voor Almere-Haven.
Sinds haar scheiding woont Edith op de Breukelengracht in Stad. Ik vraag haar wat het verschil is tussen de twee kernen. Ze zegt: "Er is geen groot verschil. Het hangt af van de locatie. Hier zit ik dicht bij het centrum en toch hoor ik ’s morgens de vogels. Dat hadden we in Haven ook. In het begin was het echt pionieren. De stad was in ontwikkeling. Er was weinig verlichting. En er lag alleen zand. We hadden zelfs geen weg voor de deur. Je kende iedereen, maar er was niet veel te doen. Dat moest nog opgezet worden. Ik heb daar met veel plezier gewoond. Mijn scheiding maakte daar een eind aan."
Ze vertelt dat Almere nu echt een stad is, maar bijna dertig jaar geleden meer een dorp leek: Edith: "Ja, het was veel dorpser. Er waren weinig voorzieningen en er heerste een intiemere sfeer. Nu zijn we een grote stad met bijbehorende problemen. Toen ik pas in Stad woonde was de sfeer ook anders. Door verhuizingen komen er nieuwe mensen en wordt de sociale cohesie minder. Ik denk dat Almere uit kan groeien tot een stad met tradities. Een jazzcafé of iets anders waar live muziek te horen is kan hier bestaansrecht hebben. In het begin was alles klein, maar voor dergelijke dingen is het bedje nu gespreid!"
Edith Rondeel vindt de stad steeds interessanter worden. "Het is prachtig om te zien wat er gebouwd wordt. De stad heeft prachtige gebouwen. Zoals het UWV-gebouw en de popzaal met zijn aparte vorm. Almere is best ambitieus. Daar moet ze mee doorgaan. Het geeft meer karakter."
Reacties
Neil
