Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Connie Franssen 1

Staalhard

Ik sta mijn fiets los te maken bij SportCity. Vanuit mijn ooghoek zie ik een oud vrouwtje naderen. Ze schuifelt achter een rollator, zwaar beladen met boodschappen.

Kromgebogen, haar ogen strak gericht op de onzekere grond onder haar voeten, aarzelt ze stapje voor stapje voorwaarts. Ze is zeker een kop kleiner dan ik, haalt de anderhalve meter bij lange na niet. Voetje voor voetje wankelt ze de strakke hightech brug van Rene van Zuuk op. Over de stalen roosters naar haar veilige overkant. Ze detoneert volkomen. Is veel te veel mens, veel te kwetsbaar, veel te zacht voor deze glanzend hard staalgrijze omgeving. De brug is te hoog, te glad, te ongenaakbaar voor ouderdom die met gebreken komt.

Ik blijf kijken tot ze veilig aan de overkant is.

Reacties (1)

Geluk gehad

Die dame heeft nog geluk gehad dat ze de overkant gehaald heeft. Die brug is bij nat weer spekglad, ik woon er naast en zie op winterdagen meerdere mensen per dag, meestal fietsers, lelijk onderuit gaan. Onlangs moest er een per ambulance worden afgevoerd, nadat ze eerst een kwartier bezig waren geweest hem te stabiliseren. Maar ja, zo zegt de gemeente, Rene van Zuuk heeft de brug zo bedoeld. Blijkbaar ziet de gemeente liever een dwarslaesie dan een fatsoenlijk wegdek.

Frank Jacobs
,
7 aug 2007, 18:13
Reacties (1)