Een cadeautje...
Ik sta in de Lidl. Dat is een winkel, je weet immers nooit wanneer dit weer gelezen wordt, waar je goedkoop boodschappen kunt doen. Dus is het er vaak druk. Een bonte mengeling van taal klinkt in je oren als je door de gangpaden loopt.
Amsterdams, zodat je aan de andere kant van de winkel weet wat er speelt. "Isj dit nie leeuik for sjaronn". In dezelfde bak graait een Marokkaanse vrouw naar kinderkleding. De Lidl heeft naast eten en drinken ook non-food in de aanbieding.
Maandag stond ik dus in de rij voor de kassa. Aan het afrekenen is een bejaarde vrouw. Reeds kromgegroeid en twee jetsers van gehoorapparaten. Ze vult haar karretje met twee rollen beschuit, wat plakjes kaas en andere dagelijkse boodschappen. De kassajuffrouw slaat af en mevrouw moet 3 euro betalen voor haar boodschappen. Dan breekt er lichte paniek uit bij de vrouw. Ieder vakje van haar beurs wordt grondig nagekeken. Papiertjes komen eruit en worden weer teruggestopt. Maar er komt geen euro te voorschijn. "Ik ben vergeten geld mee te nemen", stamelt de vrouw. "Het lag op tafel, maar het zit er nu niet in". Waarna ze nogmaals vakje voor vakje afspeurt naar het papiergeld. De kassajuffrouw zet de boodschappen op de grond achter haar en zegt dat ze maar geld moet gaan halen. De oude vrouw knikt, wellicht denkend aan vroeger toen er nog op de pof kon worden gekocht en aan het eind van de maand van de maand afgerekend werd, maar daar doen de groot winkelbedrijven niet meer aan, en loopt de winkel uit. Dat gaat langzaam, maar het gaat. Dan klinkt er een stem door de winkel. Geen vol Hollandse stem, maar goed verstaanbaar Nederlands. De vrouw met de hoofddoek die voor me staat in de rij. "Ik betaal wel voor u" en nogmaals herhaalt ze haar aanbod. De bejaarde vrouw kijkt niet meer om en staat bijna voor de schuifdeuren. Ook ik en de kassajuf beginnen de bejaarde te roepen. "Mevrouw, mevrouw". Gelukkig er is contact. De bejaarde schuifelt terug naar de kassa en hoort van het aanbod. Ze kijkt de kassajuf aan, ze denkt namelijk dat de medewerkster van Lidl haar boodschappen zal betalen. "Nee", antwoord de dame. "Drie euro is veel te veel geld om zomaar weg te geven" en wederom zet ze koers richting de uitgang.
De Moslima houdt de vrouw nu staande en zegt dat zij het betaalt. “De oude vrouw kijkt ongelovig, maar accepteert het aanbod. De twee rollen beschuit verdwijnen in haar tas en ze zegt: "Ik kan u het geld niet brengen, maar wilt u het komen halen in mijn kamertje?" Nee schudt de vrouw met hoofddoek: "het is een cadeautje".
Reacties (1)
Reacties (1)
Een cadeautje
Een heel erg symphatiek gebaar van deze Moslima. Het doet mij goed om ook eens iets positiefs te horen (lezen) over Moslims.