Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Maria van Daalen 2

Almere proficiat

2007 -

Almere is een stad met potentieel! Het kán niet alleen in Almere, het gebeurt ook!

De Atlas voor Gemeenten 2007 zegt van niet, maar statistiek is níet hetzelfde als waarheid, en ik ga die statistische kletskoek nu eens tegenspreken. De nare berichtgeving betreft de mogelijke toekomstige problemen van groeikernen, met aldoor weer de nadruk op Almere. Stemmingmakerij!

‘Almere heeft ‘creatieve klasse’ weinig te bieden’ (TROUW dd. 20 april jl). Wat doe ik er dan, denkt u? Ik woon en werk hier met veel plezier, en als iemand hier een exponent is van die veronderstelde ‘creatieve klasse’, dan ik wel. Ik ben de enige dichter met een werkbeurs van het Fonds voor de Letteren in de hele provincie Flevoland, tegenover tientallen in Amsterdam. En zoals bekend, impliceert een werkbeurs ook een positieve kwalificatie van het werk.

Oh, dat er hier zo weinig echte auteurs wonen, is een bewijs voor die statistiek? Welnee. Almere is net 30 jaar oud, er is nog nauwelijks een eigen schrijvende en publicerende generatie. Die ben ik nog aan het opleiden, samen met al die leraren Nederlands van de vele welvarende middelbare scholen in Almere, en met CKV De Kunstlinie.

Wat belachelijk trouwens, dat ‘creatieve klasse’. Sinds wanneer is die een apart onderdeel van de maatschappij? Iedereen heeft het recht en de mogelijkheid om zich in kunstzinnig opzicht te laten scholen. Mijn twintigjarige ervaring als poëziedocent zegt hetzelfde. Ik heb alle leeftijden al eens voor me in de schoolbanken gehad, en ook de grootst mogelijke variatie in talent, aanleg, en educatie.

Laat ik mijn prille ervaringen te Almere eens afzetten tegen Groningen. Groningen is een ‘stijger’ op die lijst van de Atlas. Groningen is bijna 1000 jaar oud, Almere net 30 jaar. In Groningen heb ik ruim 20jr geknokt voor de literatuur. Ik heb er het festival Winterschrift gedaan, het Walt Whitman Simultaan, festival No*rdschrift, zes jaar lang op Gedichtendag een eigen programma in het universiteitstheater, lezingen gehouden, de VrouwenSalon opgericht. Er was altijd veel belangstelling onder de inwoners. Maar de literaire scene blonk uit in jaloezie, wrok, tegenwerking. En van bestuurlijke zijde was men niet geïnteresseerd in kwaliteit. Na mijn laatste evenement hield de gemeente het uitbetalen van de toegezegde subsidie zes maanden tegen. Uit rancune, omdat ik intussen naar Almere verhuisd was?

Hoe anders is het culturele leven te Almere. In de anderhalf jaar dat ik hier woon, hebben Almeerders mij gevraagd om voor te lezen, om bijzondere dichters als Mark Boog en Anne Vegter te interviewen, om jurylid te zijn bij een poëziewedstrijd voor scholieren, om aan een poëzieroute mee te werken, en om literaire adviezen te geven. In Cultureel Centrum Corrosia/Centrum Beeldende Kunst Flevoland, Almere Haven, heb ik sinds 4 april jl. een eigen interviewprogramma, ‘het Spreek Uur’. Je doet iets goed, het wordt direct herkend, er wordt even een half uurtje heen en weer gepraat bij een kopje koffie, en je kunt er een maandelijks evenement van maken. Niks geen gezanik.

In anderhalf jaar Almere heb ik meegemaakt, allemaal vers, jong, enthousiast en vernieuwend: De Transparante Verbinding. Multi-culti-reli-festival RELIZAPP. De Nacht van de Ziel. Architectuurgroep CASLA. Kunstenaars Vereniging Flevoland. De nieuwe Schouwburg Almere. CKV de Kunstlinie. De Paviljoens. Red Hat Society. Almere2018. Een verademing vind ik die vrolijke Almeerse ‘we-gaan-het-gewoon-nu-doen’ instelling.

Dichttalenten uit deze streken zijn Mustafa Stitou (Lelystad), en recentelijk Lotte van Dijck, cf. www.lottevandijck.nl . Almere heeft een stadsrapper, met als eerste Ali B., iemand met talent, visie, en durf. In Almere is de nieuwe architectuur om in te wonen, dus geïntegreerd, en bestaat niet uit dure en nutteloze bushokjes die na afloop van de manifestatie verwaarloosd worden. In Almere zijn kunst en architectuur een levende werkelijkheid. Tot in de wandelgebieden toe, met De Groene Kathedraal van beeldend kunstenaar Marinus Boezem, Polderland Garden of Love and Fire van Daniel Libeskind, en recentelijk, kunstwerken in opdracht van gemeente Almere, als markers van acht van de 500 scheepswrakken die in de Flevopolder gevonden zijn. In de Flevopolder is al 25 jaar het drukbezochte festival Sunsation, voor poëzie, theater, muziek, en beeldende kunst, bij het Observatorium van Robert Morris.

Werkers in het creatieve veld: welkom in Almere!

Studenten te Groningen: verhuis naar Almere!

Gemeente Almere: zet een eigen universiteit op! Er is nog ruimte voor een hogere opleiding, er zijn geïnteresseerden genoeg.

Al die publiciteit over problemen die er niet zijn, levert niks op behalve moedeloosheid. Handen uit de mouwen! Alles kan in Almere en ik ben er het bewijs van. Mijn zevende dichtbundel bloeit. Dankzij Almere.

Reacties (2)

doen

Zoals Maria van Daalen al aangeeft, er is genoeg te doen en te beleven in Almere. KIJK, LUISTER en beLEEF

Gerda van Hekken
,
11 jul 2007, 17:56

Eva-Maria Kintzel

Precies! Staat dit stukje al als ingezonden brief in TROUW, zodat de lezers ook de andere kant te zien krijgen, onze Almeerse kant? Duidelijk en indrukwekkend. Dank aan Maria van Daalen!
Eva-Maria Kintzel

,
1 mei 2007, 17:40
Reacties (2)