Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Gert Kooijman

De Ark: meegroeien met de stad

1980 - 2007
/

De Ark is de eerste boekhandel van Almere. Sinds vorig jaar zit De Ark op stand aan het Belfort, dat een van de leukste pleintjes in het nieuwe stadshart lijkt te gaan worden.

De start was minder chic. De Ark begon in juli 1980 in een houten noodwinkel op het Deventerpad en werd daarmee een van de eerste winkels in Stad. Als er één winkel is die meegegroeid is met Almere, is het wel De Ark.

Eigenaar Gert Kooijman pakt het fotoboek erbij. "Het Deventerpad zag er wel heel anders uit," zegt hij. "De winkels zaten in een soort houten barakken en wij waren de enige boekhandel. Die is toen nog geopend door toenmalig minister-president Dries van Agt. Hij had een boekje geschreven en ze hadden hem zo gek gekregen naar Almere te komen om onze winkel te openen.

Ik woonde zelf toen nog in Hilversum maar reed regelmatig een rondje langs de filialen in Bussum, Amersfoort, Schagen, Amsterdam en Weesp om te bevoorraden. De achterkant van de winkel grensde toen direct aan het Weerwater. En ik heb iets later op de Zwolleweg mijn woning zien bouwen, daar ben ik in 1982 gaan wonen. Eigenlijk was het een hele vreemde periode. In Bussum hadden we het altijd heel erg druk in de winkel, maar hier in Almere was niets te doen. Op koopavond gingen we een beetje stofzuigen, opruimen. Er liepen een paar mensen door de straat af en toe. Heel apart. Er was ook niets. Een slager, bakker, kapper, sigarenwinkel. Aan de overkant zat de Massamarkt en om de hoek wat banken en dat was het. Dat was het hele centrum. Het winkelhart Almere," lacht Gert.

"Het klinkt misschien een beetje uit de hoogte maar er zat niet echt een lezerspubliek in die tijd. Er woonden veel mensen uit de oude volkswijken van Amsterdam die vooral kwamen voor kantoorartikelen en een krantje of tijdschrift. We verkochten maar een paar boeken per dag. In 1982 verhuisden we naar een echt pand aan de Zadelmakerstraat. In die nieuwe winkel begon het pas echt te lopen. De stijging van de omzet hield gelijke tred met de oplevering van nieuwe straten en wijken. Veel winkeliers gingen toen naar de Zadelmakerstraat. Er was echt een saamhorigheidsgevoel, een gevoel dat je er samen voor staat. Er was ook niet zoveel regelgeving als nu, alles was een stuk makkelijker. In 1987 zijn we naar de Korte Promenade gegaan, de eerste winkel die we echt naar de maatstaven van die tijd konden inrichten. Een veel grotere winkel ook. Ook het lezerspubliek veranderde. Steeds meer mensen die in kunst geïnteresseerd zijn, in literatuur. Die grotere winkel was echt nodig, die stad groeit maar door, wij wilden mee. In 1994 is die winkel flink verbouwd en van een heel nieuw interieur voorzien. Weer een sprong vooruit. Maar ook die winkel werd te krap. Op zaterdagmiddag konden mensen elkaar niet meer passeren in de winkel. Er liggen daar goede herinneringen. Een fijne winkel, een soort ontmoetingsplek bijna van trouwe klanten."

"Op 17 april 2006 zijn we hier in het nieuwe pand geopend. Weer een nieuwe fase. Twee verdiepingen. Qua ruimte is het heerlijk maar de aanloopperiode is moeilijk. Er zijn nog veel bouwactiviteiten, het pleintje was nog leeg. Het wordt nu beter en ik denk dat het pleintje ook zeker erg leuk wordt. Veel kleinschalige winkeltjes van mensen die er echt wat van willen maken. We merken wel dat we een echte trouwe klantenkring hebben die ons door dik en dun steunt. Dat is fijn. We hebben veel mensen die al 25 jaar klant zijn, heel bijzonder."

Reacties