Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Generatiekloven

Op een winterse dag ontsnapte ik aan mijn pubers thuis en ging naar de dichtstbijzijnde drogist voor gewone producten als lipbalsem en winterboost shampoo. Een zalf tegen generatiekloofjes is helaas nog steeds niet uitgevonden.

In de winkel gooien twee peuters snoepjes terug in de openstaande bakjes van de drogist. "Vies! Bah!" roepen ze en graaien naar het volgende handje kikkersnoep om terug te gooien. Snotneusjes van hier tot ginder. Ik waag een poging : "Dat mag niet, hè, ga maar terug naar mama!" Vier grote ogen kijken me aan, de mondjes open, dan een brede dubbele glimlach en het spelletje begint opnieuw. Ik probeer het nog een keer, maar er volgt dezelfde reactie, nu alleen sneller. Mama kijkt om het hoekje: "Niet doen! Denk erom!". En ze is al weer verdwenen. Hi hi, het spel kan weer beginnen!

Bij de kassa aangekomen breng ik het probleem ter sprake. Een geprikkelde caissière kijkt me boos aan. "Nou mevrouw, daar kunnen wij ons niet mee bezig houden, dat moeten de moeders zelf maar doen, wij hebben daar geen tijd voor. En trouwens is dit bij alle winkels zo…" Aha, dan weet ik nu dus waar ik nooit meer snoep ga kopen. Ik denk het, maar ik zeg het niet.

Buiten sta ik mijn fiets los te maken. Een moeder met een peutertje dat keihard loopt te krijsen, probeert haar kind te kalmeren. Uit de richting van het verzorgingstehuis Buitenhaeghe komt een zeer oude man met een rollator aanlopen . Hij staat even stil naast moeder en kind en spreekt de strenge woorden: "Als je niet ophoudt met krijsen dan komt er een boze man en die neemt je mee naar Afrika en daar word je verkocht!" Gauw trekt de moeder haar kind aan het armpje met zich mee, weg van de boze man.

Reacties