Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Jan Dijkema 1

Wij zijn dus gek...

Maar dat weerhoudt ons er niet van onszelf toch even voor te stellen: Jan en Marja Dijkema, zestig en bijna zestig, vanaf 23 november j.l. nieuwe inwoners van Almere.

Dat wij gek zijn, is niet onze eigen diagnose. Het was steevast de reactie van onze Gooise buren, vrienden en kennissen, als zij hoorden dat we van Bussum naar Almere verhuisden.

Het is werkelijk verbijsterend te merken wat een afgrijselijke vooroordelen er in die (en andere) contreien bestaan over wonen en leven in Almere. Je vertelt dat je een hart-stikke mooie flat hebt gekocht, met prachtig uitzicht, enzovoorts. Dan knikt men nog welwillend en merkt op dat dat 'op onze leeftijd' niet onverstandig is. En dat we vast wel leuke dingen kunnen doen met het restantje muntjes na verkoop van het Bussumse pand.

Maar o wee, als we de lokatie onthullen van ons nieuwe onderkomen...
De wenkbrauwen vliegen omhoog, de ogen sperren zich open, de neus rimpelt en uit de mond klinkt op verhoogde toon een langgerekt: "Alméééééére...??!!"
Het helpt niet of we omstandig beschrijven hoe ruim en licht het appartement is. Dat je helemaal niks voor je raam hebt, dan gras, een kanaal met prachtige nostalgische vrachtschepen en de skyline van Almere centrum. Dat het gebouw heel leuk is om te zien, en heel schoon, ja zelfs gezellig.

Dat er een actieve bewonersvereniging is en dat de mensen die je bij de lift tegenkomt zich heel aardig en netjes voorstellen. Dat de zon 's morgens aan het ontbijt je keuken binnenrolt,'s middags je slaapkamer opvrolijkt, vanaf 12 uur op je balkon verschijnt, om tot zonsondergang de stemming in je woonkamer te bepalen.

Nou vooruit, dat die flat leuk is, daar willen ze nog wel aan. Hoewel er altijd wel eentje is die met een sarcastische blik vraagt of we niet gewaarschuwd zijn door het huisnummer...?
Maar ja, "Almeeere...!"

Als ooit ergens het spreekwoord 'onbekend maakt onbemind' van toepassing was, dan toch hier. Alle critici die ons voor gestoord verslijten, hebben nog nimmer een voet gezet binnen de stadsgrenzen. Ze lezen wel eens wat over expansie en files en hebben allemaal als goeie Gooiers hun handtekening gezet tegen de weg "door" het Naardermeer, maar verder weten ze werkelijk van niets. Hier ligt volgens mij op P.R.-gebied een grote taak voor de gemeente. Wij beiden dragen ons kleine steentje nu maar bij door al die zei... zeurkousen uit te nodigen om langs te komen. Al geeft het ons wel een beetje het ongemakkelijke gevoel dat we ons gedragen als de Zuid-Afrika propagandisten van een halve eeuw geleden.

Weet u nog? "Je moet er geweest zijn om er over te kunnen oordelen..."

Reacties (1)

Van harte gefeliciteerd!

Ha Jan en Marja,

Was van plan Marja een kaartje te sturen voor haar verjaardag (gisteren)- iets te laat dus, maar daarom niet minder gemeend: van harte gefelicteerd met je verjaardag Marja en nog vele jaren in goede gezondheid - voordat ik mijn voornemen in daden wilde omzette, googelde ik Jan's naam en kwam op jullie prachtige tekst "Wij zijn dus gek" terecht.

Weliswaar een tekst van enkele jaren geleden, maar goed, er van uitgaande dat jullie nog steeds erg enthousiast zijn, meen ik dat jullie het goed naar jullie zin hebben.

Enfin, nogmaals van harte en laten we zeggen: tot ziens (1 juni as. stop ik met werken, dus wellicht wat meer tijd om elkaar weer eens te ontmoeten...?)

Met vriendelijke groet
ook van Yvonne,
Pim

Yvonne en Pim Kruger
,
8 mei 2011, 17:51
Reacties (1)