Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Boekhandel Dekter: al 25 jaar bezieling

1981 - 2006
/

Eric en Hanneke Dekter openden op 24 oktober 1981 de deuren van hun gloednieuwe winkel in de Markstraat in Haven. En 25 jaar later zit ik aan de tafel achter in de winkel tegenover ze. Hoe twee 24-jarige boekenwurmen uit Amstelveen, niet gehinderd door enige kennis van zaken over ondernemen, erin slaagden 25 jaar lang een goedlopende zaak te runnen.

“Lang hè, 25 jaar" zegt Hanneke Dekter terugkijkend. "Ik begon in ’79 bij V&D op de boekenafdeling." "En ik werkte bij een kleine boekhandel," zegt Eric. "Het was onze jeugddroom. Heel romantisch. We zijn heel naïef van start gegaan. Achteraf misschien maar goed ook." “De werkelijkheid was niet zo romantisch", vult Hanneke aan. "We zijn gestart op het dieptepunt van de recessie. De rente voor een lening was 13,5%! In 1983 zijn we in Almere gestart. We woonden toen nog in Amstelveen, maar het op en neer rijden was niet te doen. De A6 was er nog niet. Je moest kruip door sluip door naar het oude land. Ik weet goed het voorjaar van ’82. Als je dan de brug over kwam, een zee van bloeiend koolzaad."

Ballotage bij de RIJP
Een gesprek met Eric en Hanneke over hun Almere geschiedenis heeft veel weg van een potje pingpongen met twee uitstekend op elkaar ingespeelde spelers. Eric: "Almere was puur toeval. We lazen een oproep in een vakblad voor boekhandelaars voor Almere. Dat gaan we doen, zeiden we tegen elkaar, dan weten we hoe zo’n inschrijvingsprocedure werkt. We dachten niet dat we als 24 jarige boekenwurmen uit Amstelveen serieus genomen zouden worden. We moesten in maart ’81 melden bij de RIJP in Lelystad, echt een soort ballotage. Je moest familie hebben die bereid was je twee jaar lang te onderhouden, zodat je niet afhankelijk zou zijn van de winkel want er was nog te weinig klandizie. En hoe we ons de boekhandel voorstelden. Nou, we hadden gehoord dat ze graag schoolboeken wilden dus wij zeiden ‘met veel schoolboeken’. " Het was een examen," zegt Hanneke. "We werden er een beetje lacherig van en dachten ‘hier horen we nooit meer iets van’... In mei werden we opgebeld. Door Bruna!?" Eric: "Gefeliciteerd, zegt die man. Wij wilden de winkel hebben, maar jullie hebben hem gekregen." Hanneke: "Hij kon z’n woede nauwelijks onderdrukken. Er waren 54 inschrijvingen geweest en bovendien waren wij ook nog eens te laat geweest met inschrijven. Hij bood aan er een Bruna vestiging van te maken die wij dan konden runnen. Ik weet niet waar ik het vandaan haalde maar ik weigerde dat. Nee, zei ik. We willen onze eigen winkel." "Blijkbaar is de RIJP ook gevallen voor onze jeugdige overmoed," lacht Eric. Hanneke: "We hebben gelijk ontslag genomen en ons 31 augustus voorover in de witte wijn laten vallen, zo van dit is de laatste dag dat we in loondienst waren." "In 1983 zijn we naar Almere verhuisd. Een huurwoning boven de snackbar hier tegenover. Niet zo’n goed idee, we kwamen niet meer los van de zaak. De Roef zat nog op de hoek en je had als je in bed lag soms echt het idee dat ze met hun biertje bij je op de rand van het bed zaten. Toen zijn we verhuisd naar de Grienden. Je komt je klanten natuurlijk altijd overal tegen. Inmiddels hebben we wel geleerd afstand te nemen."

Dorp
Hanneke: "We moesten voor september wel al 3000 gulden huur betalen maar kregen pas 30 september pas de sleutel. Er was niets, een betonnen casco met leidingen. We hebben dagen staan schilderen op gasbeton, vreselijk. En geen verfwinkel in de buurt, er was niets. Maar op 24 oktober 1981 was het dan eindelijk zover, we konden open. Er waren in heel Almere toen 14.000 inwoners en veel daarvan waren Amsterdammers. De eerste dagen was Eric in pak, we vonden dat wel zo netjes, maar dat hebben we snel afgeschaft. Het heeft echt even geduurd voor we het aanbod goed afgestemd hadden op het publiek." Eric: “In de zomer van ’82 hebben we even gedacht dat het geen haalbare kaart zou zijn. Veel afrekeningen, belastingen. Het ging toen echt bijna mis." "In 1984 begon er een stijgende lijn in te komen," zegt Hanneke. "Er werden steeds meer buurtjes opgeleverd en wij merkten dat altijd onmiddellijk. En dat is tot in de jaren negentig doorgegaan. Een paar jaar geleden werd Meerveld opgeleverd, dat had ook direct een gunstig effect. Toen durfden we het ook aan om uit te breiden. Ik geloof niet dat onze klantenkring wezenlijk anders is dan eind jaren ’80. veel klanten zijn met ons meegegroeid. We kunnen ook heel gericht inkopen, het is toch een dorp, we weten van onze klanten wat hun smaak is." Eric: "We hebben wel overwogen naar Stad te gaan, maar het niet gedaan. Gelukkig maar. We hadden het persoonlijke contact erg gemist. We houden gewoon erg van Haven."

Pijnpunt
"De boekhandel is onze droom, een droom die we gerealiseerd hebben. De mensen hebben Eric’s haarlijn zien teruglopen en mij grijs zien worden." Wij zijn natuurlijk geen doorsnee echtpaar," vindt Eric. "Op een gegeven moment hebben we echt afgesproken dat we het thuis niet meer over de winkel zouden hebben. Je wordt toch een beetje monomaan. Anderzijds is het ook erg leuk zo betrokken te zijn. In de loop der jaren zijn er veel voorzieningen en winkels naar Stad te gaan en dat is hier echt een pijnpunt voor de mensen. Nu weer, met het zwembad. En ik weet nog dat Almere een jaar of vijftien meedeed met de wedstrijd schoonste stad van Nederland. Er reed geen schoonmaker meer rond hier, alles werd naar Stad gehaald. We hebben jarenlang geen politiebureau gehad hier. Die verongelijktheid van veel Havenaren, daar zit wel een kern van waarheid in." Hanneke: "Je moet niet vergeten dat in het begin iedereen naar Haven kwam. Alles was hier, Burgerzaken zat in Corrosia. Langzamerhand ging alles naar Stad maar op een hele vanzelfsprekende manier, dat heeft veel pijn veroorzaakt."

De komende 25 jaar…
"Kom op zeg, dan zijn we in de zeventig," lacht Hanneke. “Nou, het hangt af van de verkiezingsuitslag morgen," zegt Eric. “Misschien moeten we wel heel lang door blijven werken. Maar, zonder gekheid.Ik ben erg blij dat de Alliantie nu eigenaar is van de winkelstraat. Die zijn erg betrokken en hebben mooie plannen. De vorige eigenaar MAB had dat helemaal niet, nul onderhoud. Ik hoop echt dat Haven het leukere deel wordt van Almere, met kleine bijzondere winkels." "We hebben er nog steeds heel veel plezier in. We zijn een online antiquariaat gestart en zoiets kun je natuurlijk heel lang volhouden! En we hebben plannen, maar daar kan ik nog niets over zeggen…"

Reacties (1)

enge man

Als scholier van De Meergronden was ik vaak met vrienden te vinden in boekhandel Dekter. En elke keer werden we scherp in de gaten gehouden door "die enge man"; hij bleek Eric Dekter te heten. Achter in de winkel was een balie met daarachter de toegang naar het magazijn. Die enge man leunde altijd op de balie en keek vrij streng terwijl hij ons in de gaten hield. Dat vonden we niet fijn, maar we kwamen wel steeds terug. Dekter was nl veel aangenamer dan Bruna (verderop in het centrum, naast Videoland en tegenover Jac Hermans). Bij Dekter werkte een sympathieke dame (Hanneke Dekter?) en een vriendelijke jonge gozer (lang, smal hoofd, donker haar) die bij mij in de wijk woonde. Zij kenden hun klanten persoonlijk en ik vond het speciaal dat ik bij bestellingen mijn naam en adres niet hoefde op te geven, want zij kenden het al. Die persoonlijke dienstverlening maakte dat ik als student van de Hogeschool van Amsterdam ook mijn studieboeken bij Dekter bestelde en niet bij Scheltema (begane grond in het gebouw van de HvA). Ik mocht het personeel van Scheltema niet. De mensen bij Dekter waren cool. En die enge vent bleek toch niet zo eng te zijn.

,
11 apr 2012, 10:18
Reacties (1)