Het gaat om het goddelijke
Jolanda van Amsterdam is sinds drie jaar Baha’i. Bahá’í-gemeenschappen over de hele wereld werken aan het wegnemen van vooroordelen tussen mensen. Hun geloof draait om de overtuiging dat de mensheid één ras is en een gezamenlijke bestemming heeft. In de woorden van Bahá’u’lláh, de Grondlegger van het van oorsprong Perzische Bahá’í-geloof: “De wereld is één land waarvan alle mensen de burgers zijn." In Nederland zijn er zo’n 1300 volgelingen.
"Ik kom uit een moeilijk gezin, veel ruzie en agressie," zegt Jolanda. "Het klopte totaal niet met mijn innerlijke belevingswereld, ik was heel erg gericht op het goddelijke, had vriendinnetjes die gelovig waren en het wel eens over de terugkeer van de profeet hadden. Dat maakte indruk. Ik was pas 8 jaar oud maar was erg gevoelig voor wat ik om me heen zag gebeuren, oorlog op televisie, dat soort dingen. Het was moeilijk dat een plaats te geven. Jarenlang heb ik gezocht. Bij het boeddhisme, door meditatie, chanten, noem maar op. Om me heen zag ik allerlei verschillende geloven maar ik voelde dat er één goddelijke kern is en dat al die geloven daar slechts manifestaties van zijn. Op een gegeven moment hoorde ik op de radio een lied over Bahá’u’lláh dat me raakte. Later kwam ik via een vriendin in contact met de Baha’i. Het kwartje viel meteen tijdens de eerste kennismaking met een Baha’i, een erg wijze man. Hij nodigde mij uit om een meditatieve bijeenkomst bij te wonen waar twee uur lang gebeden werden gezegd als een vorm van meditatie en dat klopte zo voor mijn gevoel, het was heel bijzonder. Toch zei ik hem nooit te zullen kiezen voor een religie. Het gaat mij om het goddelijke, zei ik, en het is maar net wat de mens ervan maakt. Hij antwoordde dat Bahá’u’lláh zegt ‘op het moment dat er onenigheid komt vanwege religie, is het de meest religieuze daad daar afstand van te nemen’. Daar kon ik niets meer tegenoverstellen."
“In Baha’i vond ik alles terug die ik ooit gehad had. Het gaat om eenheid. Ook nu nog ontdek ik steeds weer nieuwe dingen. Zo’n roddelcircuit op het werk, iets dat iedereen wel kent, ik ga het gesprek met mensen aan om mensen inzicht te geven. De zekerheid ontleen ik aan het geloof. Weet je, als kind voelde ik me erg eenzaam en ik wilde echte verbondenheid voelen. Dat voel ik nu. Ik was als kind zo gericht op ‘boven’ en het Baha’i geloof laat me weer wortelen doordat het een heel praktisch geloof is, werken aan de nieuwe wereldorde. Wat ik heel bijzonder vindt aan het geloof is de manier waarop de dingen georganiseerd zijn. Er is geen individuele geestelijke die beslist, maar een democratisch gekozen geestelijke raad op plaatselijk, nationaal en internationaal niveau waarvan het wereldcentrum in Haifa, Israel is gevestigd. God is voor mij meer dan een vader, een vader alleen dat is te beperkt. Er zijn geen woorden voor, het is alles en niets. De grootste naam."
“We vieren negentiendaagse feesten waarvan eenderde meditatie is. Je zegt gebeden op stukken tekst uit de geschriften en die zijn zo compact geschreven. Het voedt iets heel dieps. Eenderde is consultatie vanuit de geestelijke raad waarbij we onderwerpen bespreken. Eenderde van de bijeenkomst is puur sociaal, elkaar ontmoeten. We komen samen bij mensen thuis, hebben geen gebouw of tempel. We werken wel steeds meer regionaal, bijvoorbeeld om kinderklassen op te zetten.
Iedere tijdperk kent z’n eigen goddelijke kracht die biedt wat mensen op dat moment nodig hebben. Christus zei: ‘ik kom terug’, Mohammed zei: ‘ik ben de profeet’. Daarna was er De Báb, dat De Poort betekent, die de komst van Bahá’u’lláh aankondigde en 163 jaar terug manifesteerde hij zich. Vanuit het geloof hebben we een aantal leefregels. Geen seks voor het huwelijk bijvoorbeeld. Via seks verbind je je aan iemand, dat moet niet tijdelijk zijn. Mijn lichaam is een tempel, dat geef ik niet zomaar weg. Ook het drinken van alcohol doen we niet, net zomin als drugs. Het zijn vaak middelen die zorgen dat je je emoties niet voelt terwijl je je problemen juist niet moet ontlopen. Natuurlijk is het soms moeilijk, verliefdheid geeft verlangen. Ik denk: je kunt een gevoel ervaren, maar je bént je gevoel niet."
“Binnenkort starten we met ‘vredeskids’, een initiatief dat we in Almere gestart zijn. Een lespakket waarin alle wereldreligies behandeld worden en waar geestelijke eigenschappen worden bekrachtigd en op een artistieke manier worden verwerkt. Eenheid in verscheidenheid dus. Bahá’u’lláh zegt dat ieder mens 'een mijn, rijk aan edelstenen' is, die echter pas door de juiste opvoeding aan het licht kan komen."