Elkaar op oecumenische wijze de bal toespelen
Iedere maandagavond wordt er in een sporthal in Almere Haven oecumenisch gevolleybald... De sporters zijn vrijwel zonder uitzondering Almeerders van het eerste uur. En bovendien Almeerders die hun sporen op maatschappelijk gebied ruimschoots verdiend hebben. Al ruim vijftien jaar spelen ze elkaar de bal toe. Arnold Schilder, directeur van de Nederlandsche Bank en volleyballer, vertelt.
-
Foto's: Geert van Wijk
De Goede Rede, aan de Kerkgracht in Almere Haven, is de oudste kerk in Almere. De plek waar het allemaal begon. Op 12 december 1975 kregen de eerste acht bewoners van Almere, die nog in noodwoningen in een zandwoestijn woonden, een cactus cadeau van de kerken als teken van groei in die woestijn. Het jaar daarop werd in de kerstnacht in café-restaurant De Roef het officiële startschot gegeven voor het kerkelijke leven. De bovenzaal van het café werd het tijdelijke ontmoetingspunt voor de kerkgangers.
Naast de Schoolwerf werd de kiel gelegd voor een bijzonder schip: het kerkcentrum 'Goede Rede'. Het gewelfde plafond in de grote kerkzaal is daadwerkelijk door scheepstimmerlieden als de romp van een schip gebouwd en tot de dag van vandaag hebben zes verschillende geloofsgemeenschappen er hun plek. De kerk was van begin af aan oecumenisch, de thuishaven van hervormden, rooms-katholieken en gereformeerden aangevoerd door dominee Euft Verbaas en pastor Dirk Visser. Met Pasen spraken zij, de paus gelijk, vanaf hun tegenover elkaar gelegen balkonnetjes op de Schoolwerf het urbi et polderi uit…
“Het was uniek in Nederland en die oecumenische diensten zijn nog steeds bijzonder," vindt Arnold Schilder. “Niet dat ik een actief kerkganger ben, ik ga zo eens in de twee maanden, maar geloof speelt wel een rol in mijn leven. Vooral in de zin van hoe je je gedraagt in de samenleving. We begonnen in 1989 met volleybal. Vanuit de Goede Rede gemeenschap waren een aantal mensen al enkele malen op bezoek geweest bij een kerkelijke gemeente in het OostDuitse Plauen. De mensen uit Plauen brachten een tegenbezoek in 1989, kort na de 'Wende'. Op het programma stond ook een volleybalontmoeting, en zijn er vanuit Goede Rede een aantal mensen in een team gezet. Jan en Irene de Vletter bijvoorbeeld - Jan is sindsdien onze voorzitter - en ook de toenmalige dominee, tegenwoordig gevangenispredikant in Buiten, Ton de Heer. Het beviel goed en we zijn we er nooit meer mee gestopt.We sporten dus ruim vijftien jaar en hebben nog altijd ontzettend veel plezier, dat zie je duidelijk op de foto’s. Heel veel mensen hebben het nodige meegemaakt maar blijven komen. Deel van de club zingt ook nog samen in een koor onder leiding van Ton de Heer.
De Goede Rede is onlangs verbouwd en dat grotendeels te danken aan een actieve commissie vrijwilligers die zich daarvoor ingezet hebben. De kerk is nu veel meer een open ontmoetingsplek en zo hoort het ook. Ik zie wel dat het voornamelijk de senioren zijn die de kar trekken."
"Het is niet meer het strenge kerkelijke leven van vroeger dat we leiden, maar je bent toch met elkaar bezig en we doen ons best iets goeds van het leven te maken en een bijdrage te leveren. In termen van nevenfuncties spelen we elkaar nog steeds de bal toe, het zijn deels dezelfde mensen die actief zijn in het Almeerse maatschappelijke leven. Dat gaat een beetje vanzelf, je hoort dat er ergens iemand nodig is en dan bedenk je wie daar in je netwerk geschikt voor zou kunnen zijn. Voor mij hoort dat ook bij het geloof, je inzetten voor elkaar en de wereld om je heen."
