Iris van Kampen (1968) is geboren en opgegroeid in Weesp. In 1988 ging zij samenwonen met Johan in een ruime 3-kamerflat. Ze woonde daar prima, maar Johan wilde graag een eengezinswoning en betaalbare eengezinswoningen waren in Weesp niet aanwezig. Zij vonden een 4-kamerflat in Filmwijk: een tussenoplossing, ze wilde eerst zien of ze in Almere kon aarden.
Iris vond het in het begin heel erg dat om uit Weesp te vertrekken. Nu, jaren later, zegt ze dat het eigenlijk achteraf niet tegen viel en dat ze niet begrijpt dat iedereen afgeeft op Almere, vooral omdat er geen goede argumenten aangedragen worden. Almere heeft nog steeds geen positief imago. Iris woont nu met veel plezier in de Literatuurwijk.
Op de vraag of er ook minpunten zijn, antwoordt ze min of meer ook namens Johan, een zelfstandige timmerman, dat de gemeente het voor ondernemers wel heel moeilijk maakt om een nieuw pand te bouwen. De ambtenaren zijn strikt en stram en het duurt wel 3 of 4 jaar voordat iets van de grond komt. Ook de parkeerplaatsen in het centrum zijn ‘vet duur’. Daar staan ook veel plussen tegenover: Literatuurwijk is ruim opgezet er is genoeg groen, het is een nette buurt. Winkels, artsen en school voor de kinderen Menno (3) en Pascalle (6) zijn op loopafstand. Normaliter doet Iris haar boodschappen in Almere en alleen als zij haast heeft en veel dingen tegelijk moet inslaan wil zij nog wel eens naar Maxis in Muiden gaan.
De eerste tijd dat zij in Almere woonde forenste Iris naar Weesp, Amsterdam-Zuidoost, Amsterdam en Blaricum, afhankelijk van de werkgever.Sinds ruim twee jaar werkt zij tot volle tevredenheid 3 hele dagen als secretaresse bij een klein bedrijf in Almere.“Drie dagen is ideaal. Ik zou geen 7 dagen huisvrouw willen zijn, maar ook geen 7 dagen werknemer’’.“Als ik niet meer zou werken dan zou ik toch wel hier blijven wonen, hoewel ik me geen Almeerder voel, maar ik voelde me destijds eigenlijk ook geen Weesper, ik pas me blijkbaar makkelijk aan," zegt ze. “Diep in mijn hart zou ik wel naar Oostenrijk willen. Skiën, ruimte en natuur. Een mooie houten chalet en Johan zou als timmerman daar uitstekend aan de slag kunnen."
Naast werk en de zorg voor man en kinderen houdt Iris nog wel tijd over voor haar passie het lezen van thrillers. Met name de laatste tijd de forensische thrillers van Patricia Cornwell met in de hoofdrol Kay Scarpetta. Ook de boeken van Karin Slaughter worden met plezier gelezen. Puzzelen, crypto’s oplossen en 2 keer per jaar met vakantie gaan, fietsen en in het weekend er op uit met het gezin.
Op de laatste vraag of zij in Almere begraven wil worden, antwoordt zij dan toch liever op bijvoorbeeld Den en Rust te Bilthoven begraven of gecremeerd zou willen worden… De tijd zal het leren.
Reacties (1)
Reacties (1)
Je Almeerder voelen
Ook ik ben hier in 1988 komen wonen en woon hier nu al bijna mijn halve leven. Ik ben dus nu Almeerse en jij en je kinderen ook, of je dat nu zo voelt of niet. Heb je onbewust toch (nog) last van het slechte imago van onze stad?