Meester Cor werkt op OBS de Zeetuin met groep 8 vooral aan projecten. In de middenruimte hangen de mozaïeken nog als stille getuigen van het ontwikkelingsproces dat de kinderen in dit schooljaar hebben doorgemaakt. De meeste leerkrachten van de Zeetuin hebben dit jaar een computer workshop gehad van meester Cor. Een ieder staat hij steeds met raad en daad bij; kortom een veelzijdig mens.
Meester Cor: "Ik woon nu al 27 jaar in Almere. Mijn prachtige vrouw Yvonne en ik woonden eerst in Amsterdam in een kamer in de Dapperbuurt. Op een gegeven moment speelden wij met de gedachte naar Almere te komen omdat mijn ouders en schoonouders al in Almere woonden. We kwamen in aanmerking voor een ruime woning met subsidie in Almere, nou
toen was de keuze snel gemaakt. Kort daarna werd onze zoon geboren.
Het bevalt mij nog steeds goed in Almere, vooral als ik kan gaan varen. Ik ben dol op zeilen. Zeilen is voor mij het zoeken van uitersten; een uitdaging. Ik word pas gestimuleerd als het windkracht 4/5 wordt en het liefst ga ik dan ook nog op zee. Via IJmuiden eruit de zee op. Ik ben niet echt een mooi weer zeiler, van op het dek liggen zonnen. Ik heb altijd interesse voor de zee gehad. Water heeft bij mij altijd iets los gemaakt. Ik heb ook 8 jaar gevaren op de grote vaart bij Shelltankers als scheepwerktuigkundige en daarna nog 2 jaar op een passagiersschip van de Holland Amerika lijn. Ik ben naar heel veel landen in Azië, Amerika, Zuid-Amerika geweest. Wat indruk op mij heeft gemaakt is een bezoek aan Japan. Ik trok met de trein het land in, tot naar het platteland. Het mooie was het contact met de mensen. Ik heb zelfs een theeceremonie mogen meemaken. Mijn vrouw en ik dromen ervan om samen over een jaar of 7 een wereldreis te gaan maken met onze eigen zeilboot.
Je vraagt waarom ik op een gegeven moment heb gekozen voor het onderwijs. Wel mijn vader heeft altijd gezegd: "Cor jongen, je moet meester worden." Ik heb altijd wel wat met kinderen gehad en ik ben goed in het overdragen van kennis. Het gedrag van kinderen heeft mij altijd geboeid. Er was op een gegeven moment in Almere een tekort aan leerkrachten en je kon ervoor kiezen het onderwijs in te gaan. Het ging als het ware een beetje vanzelf. Het is leuk met jongeren te werken, werken aan het overdragen van kennis. Kinderen kunnen door projectmatig onderwijs zelfstandigheid leren terwijl ze kennis op doen. Als leerkracht kies ik het thema van het project. Hoe gaan de kinderen in een project samenwerken, zelf problemen oplossen dat proces begeleid ik dan. Het is een uitdaging voor hen en een oefening in het werkelijke leven. Een gezamenlijk leerproces. Laat de kinderen maar ontdekken en ik als leerkracht stuur waar nodig wel wat bij.
De generatie van onze ouders heeft als het ware de basis van deze welvaart in Nederland gelegd en ook een houding van aanpakken voorgeleefd. Je werd als het ware vroeger door je ouders en de hele buurt opgevoed. Er was genoeg tijd en aandacht voor de kinderen. Je maakte samen een buurt, samen een gemeenschap! Enkele tips voor de gemeente wil ik nog meegeven: niet bezuinigen op jongeren werk, de buurtcentra blijven onderhouden, jongeren werkers opleiden en inzetten,sport blijven stimuleren, gratis openbaar vervoer voor de kinderen, maak contributies van verenigingen voor kinderen goedkoper. Zo krijgen alle jongeren een kans; maak hobby's laagdrempelig voor kinderen. Vraag daar niet al te veel geld voor. Almere is immers gezegend met heel veel jeugd."
Meester Cor gaat na de zomer werken op de Weerga, een school voor moeilijk
lerende kinderen en kinderen met een handicap. Succes meester Cor!
Reacties (2)
Reacties (2)
Neil
oud klasgenoot op de zeevaartschool Amsterdam?
Hallo Cor,
Ik ben er bijna zeker van dat jij de Cor Nagelkerken bent waar ik mee op de zeevaartschool heb gezeten van 1967-70.
Ik heb zelf 10 jaar gevaren bij Nedlloyd, daarna proces operator geworden bij Shell.
We zijn ook nog een paar keer op vakantie geweest.
Met de auto naar Engeland en liftend naar Duitsland.
Leuk te zien dat het je goed gaat.
Groeten van Nico Webeling Spijkenisse.
zeilen
Mijn zoon heeft met zijn vrouw en drie kinderen een reis van 14 maanden naar amerika gemaakt. Mijn schoondochter heeft daar een boek over geschreven. Judith Reiff heet ze. En het boek heet 14 maanden zomer. Het staat vol met ervaringen en tips voor diegene die ook zo´n reis willen maken. Jij heet Cor Nagelkerken en dat is mijn meisjesnaam. Misschien zijn we nog wel familie.