Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Connie Franssen

Loungen…

Buiten is het 25 graden. Collega Peter belt: “Ik ga even naar die nieuwe hippe strandtent, ga je mee? Nog brak, na dagen heftige griep, rijd ik richting Almere Strand en parkeer bij Poort Dok. Een gloednieuw stadsstrand a la Blijburg en Strand West.

“Ik wil hangen, m’n kop zit nog dicht," zeg ik tegen Peter en we vleien gezellig naast elkaar neer op een van de banken. “Ik begin me steeds beter te voelen over Almere," grijnst Peter en steekt nog maar eens een sigaretje op. “Zeker nu de plannen voor een dubbelstad met Amsterdam vorm krijgen. Moet je je voorstellen, daar loopt over 10 jaar de metro naar hartje Amsterdam. Mijn kinderen hoeven hier nooit meer weg. Weet je wat, we gaan met z’n allen in Poort wonen, wordt dit onze achtertuin!" draaft hij lekker door.

Onze kritiek op de stad, Almeerders, het bestuur is vaak niet mals en meestal terecht, uiteraard…. Maar vandaag zijn we trots. Trots omdat we een stadshart hebben dat — na veel hoop en vrees — echt klopt. Trots omdat we hier heerlijk op tien minuten afstand van huis hangen te genieten van fruitsalades en rosé. Trots omdat we hier in deze rare stad dingen voor elkaar krijgen die ons nergens anders zouden lukken. We besluiten van Poort Dok onze vaste mooi weer overlegplek te maken en zakken relaxed de dijk weer af naar huis.

Reacties