Brugpieper af!

Gelukkig val ik, zo ongeveer, onder de lieverdjes… Maar, zo’n lieverdje als ik ben, zal ik waarschijnlijk mijn vrienden wel gaan helpen aangezien die wel corvee hebben. HAHA, niet dus. Ik ga lekker vakantie vieren! Maar daar gaat dit even niet over. Dit gaat over hoe ik mijn eerste leerjaar op school heb ervaren, en dat was wat!

Ik weet het nog heel goed, kennismakingsdag. Iedereen hartstikke zenuwachtig natuurlijk! Gelukkig was ik met 4 andere kinderen (waaronder Eva en Shanice, mijn twee beste vriendinnen samen met Lichelle, die we dus ontdekt hebben in onze klas en waarmee we samen DE SCHIMMELS vormen) uit mijn vorige groep 8 klas in deze klas terecht gekomen, dus hoefde we niet allèèn bekeken te worden door 24 andere kinderen. En hoefde we niet in ons eentje te denken: ‘Oh mijn god, waar ben ik beland. Er zitten alleen maar roze barbies in deze klas!’ Ja, want dat dachten we! Daar zaten we dan, met zijn 5en naast elkaar in de kring. Aan weerszijden van ons meidengroepje jongens. Aan de linkerkant blanke jongens, rechterkant donkere jongens. Ik keek naar rechts, naast me zat een jongen die me om een of andere reden bekend voor kwam. Ik was er trouwens ook al achter dat ik nu weer met een jongen in de klas zat waarmee ik in groep 1 en 2 in de klas heb gezeten, en we toen beiden naar een andere school zijn gegaan en elkaar nooit meer hebben gezien of gesproken. Fijn. Tegenover ons zaten ongeveer 15 meisjes met hun benen over elkaar, stuk voor stuk kleine roze rokjes aan. Erg afschrikwekkend… Behalve dat ik..eeh.. erg moest wennen aan mijn nieuwe klas, was kennismakingsdag verder zeeeeeeeerr saai, en niet bepaald bijzonder.

Maar de eerste echte dagen op school, waren zeker weten super raar. Met kennismakingsdag was de school ongeveer leeg geweest, maar nu was de school gewoon bomvol. Het was zo ontzettend wennen. De eerste 3 dagen hebben we alleen maar in een lokaal gezeten, en geluisterd naar de regels en manier van lesgeven op het Baken Park. Iedereen had het wel zo’n beetje gehad met dat lokaaltje en het gezeur van de mentoren, maar toen we woensdagmiddag ons rooster voor donderdag in ons hand gedrukt kregen, kregen we het toch wel een beetje benauwd. Donderdag was ongelofelijk. Ik weet niet of het ongelofelijk kut was, of ongelofelijk geweldig…maar het was in ieder geval ongelofelijk. De drukte, de herrie, al die verschillende mensen… de leraren, de pauzes, de klaslokalen… Ja, de klaslokalen. Ik weet nog dat ik in de eerste week al 3 telaatbriefjes had opgehaald, gelukkig vergaven ze me dat omdat ik nog maar een ‘brugpiepertje’ was, anders had ik me mooi de hele week om acht uur mogen melden. Haha, ik weet nog goed hoe ik samen met 6 andere klasgenoten opzoek was naar lokaal A06 de tweede dag. HALLO, er bestaat geen A06 op onze school! Never mind. Natuurlijk, de drukte en de herrie, dat is bekend. Ik geloof dat ik de eerste 2 weken niet naar mijn kluisje ben geweest, omdat ik er gewoon niet heen durfde! Verder, de verschillende mensen. Ja, dat kan je wel zeggen, ja! Volgens mij is er geen school in Almere die meer verschillende mensen als het Baken heeft rondlopen op zijn school! Elke 45 minuten naar een ander lokaal en een andere leraar, die steeds maar weer om de zelfde reden tegen je schreeuwden. “BLIJVEN ZITTEN! IK HEB TOCH NET GEZEGD DAT JE NIET MAG LOPEN!?'"“Ja, maar ik wilde alleen.." “HET MAAKT ME NIET UIT WAT JE WILDE DOEN! GA ZITTEN OF JE MAG JE IN DE DIENSTKAMER GAAN MELDEN EN VRIJDAG EEN UURTJE NAKOMEN!" “Oké, ik zit al." Ja, dat was zeker ook even wennen.

Maar het aller bijzonderste, engste, en ongelofelijke waren de pauzes. Zoveel mensen, zoveel geluid, zoveel files en zoveel mensen die voor je kluisje staan, terwijl jij echt je biologieboek uit je kluis moet pakken! “Mag..ik er even…?" Vuile blik van een vierdeklasser die tegen je kluis aan staat. Oké, laat dat biologieboek maar. Het leukste aan de pauzes zijn als je iets moet kopen in de kantine. Ongeveer 70 mensen staan voor de kantine te dringen omdat iedereen een kaasbroodje van 1 euro wil. Als eersteklassertje moet je blij zijn als je eenmaal aan de toonbank staat, waarschijnlijk word je toch wel weer naar achteren gedrukt door een hongerige tweedeklasser, maar toch. In het begin stond onze klas ook altijd 5 minuten voordat de bel ging al voor het klaslokaal, best wel logisch, want het was gewoon niet te doen om als die bel ging nog op tijd bij je klas lokaal te komen. Tenminste dat was toen. Want dat is het rare… Ik ben echt niet veel gegroeid en ook niet 4x zo sterk geworden of zo, maar alles wat ik in het begin van het jaar voor geen miljoen zou doen of durven doe ik nu 9x per dag. Toch bijzonder, zo’n 1e jaar.