Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verhaal: Victoria Lahore

Almere vs Argentinië

2004

Op vakantie in Almere.
Ooit gedacht dat het plezierig zou zijn?

“Realmente increible!” zegt ze. “Wat een wonderbare plek. Dat zo iets moderns werkelijk bestaat! Nog nooit in mijn 75 jaar heb ik zo een bijzondere stad mogen bewonderen.”
Elda is op vakantie bij haar jongste zoon, hij woont al vier jaar in Almere.
Vanuit het raam, op de tweede etage, langs de Cinemadreef ziet ze een andere wereld dan ze thuis, in Argentinië, gewend is. De kleine maand die ze mag blijven wil ze volop genieten van alles wat er om haar heen vloeit.
Haar oude geheugen staat wijd open voor een nieuwe serie herinneringen.
In Almere mag ze nu weer van haar zoon en kleinkinderen genieten.
Vandaag is ze naar de markt geweest. Alleen, want haar zoon komt op woensdag pas om vijf uur weer thuis.
Zodra ze naar buiten liep viel het meteen op: “ze hebben hier ook de mooiste stoeppen. Het zo fijn om te lopen op zulke strakke straten. Mijn oude voeten kunnen dat wel waarderen” vertelt ze.
En toen, op dat plein, waar zelfs die bekende hamburgerzaak staat, de markt.
“ Het was prachtig, nog nooit zo´n nette markt gezien. Er is zelfs een kraam waar alléén brood verkocht wordt. Zo veel soorten, ongelooflijk. Ik heb toch maar wat gekocht. Iedereen was zo vriendelijk, ze begrepen wat ik wilde, zonder dat ik ook maar iets hoefde te zeggen.” Geen woord Nederlands en geen woord Engels spreekt ze. Toch waren ze vriendelijk.
Ze is blij dat het goed gaat met haar zoon, en dat hij hier gelukkig is.
“ En het kan ook niet anders, nu begrijp ik het”, vertelt ze verder. “Nu begrijp ik hem veel beter. Hier is het veilig, schoon en mensen hier staan open voor mensen uit andere werelddelen.”
In haar ogen is Almere een cadeau, niet voor haar, maar voor haar zoon en voor haar kleinkinderen.

Reacties