We zitten gezellig op zijn kamer. Tegenover mij Jefferson. Hij is 14 jaar oud en 12 jaar terug vanuit Hilversum naar Almere verhuisd. Een relaxte jongen, zo leunt hij achterover en zapt tussen televisie, computer en playstation.
Tussen het slagveld van rondslingerende broeken, shirts, vuile kopjes en borden kun je van achter een hindernis van dekens je missies voltooien en de digitale dollars laten rinkelen.
Wonen in Almere is relaxed; het busleven helemaal. Jefferson veert een beetje overeind. Bussen op de busbaan is nergens zo uniek als hier. Een gave ontmoetingsplek. Veel jongeren pakken de bus. Soms gebeurt er iets en dan heb je zomaar een praatje. Die keer dat een man een buschauffeur een dreun verkocht. Want die doen vaak vervelend. Chagrijnig of de deur voor je neus sluiten en wegrijden. Niet alleen bij jongeren hoor, verzekert hij mij en glimlacht. 50 Cent gaat onverstoorbaar door op de achtergrond. Jongeren houden er ook van om gewoon behandeld te worden. En dat 'bussen' doen ze massaal. Luiheid en de scholen liggen ver weg. Je ontmoet elkaar en als het regent wil je lekker droog zitten. In elke wijk woont wel iemand die hij kent. Dat geeft toch een band. Naast kleding, relaties en muziek wordt er veel afgekletst. Station Almere Centrum is cool.
Jefferson vindt zichzelf geen hangjongere. Meestal is hij binnen te vinden. Mensen lopen toch ook gewoon op straat. Ze moeten alleen niet vervelend doen. De vraag of hij een 'bushangjongere' is ontlokt een grijns. Iemand die de hele dag in de bus zit om de verveling te verdrijven. Zie het als een uitstapje. Als je een bekende ziet stap je in, rijd je een stuk mee en ga je de volgende halte er weer uit. Nee Almere is een stadsdorp of liever één grote woonwijk.
Bijdragen
Reacties (1)
Reacties (1)
bushangjongere
'woowie!
Hélen Grives kan heel erg goed schrijven .
het is misschien van 2003 - 2005 , maar het verhaal is goed geschreven .
en ik ben het helemaal met dit verhaal eens