Lidl by Lidl

"Ik ben zo blij met m’n huissie," verzucht mevrouw Hoekstra terwijl ze plaatsneemt aan de keukentafel. Het huissie, dat is een huurhuis in de Regenboogbuurt met uitzicht op de Paarlemoervijver. We hebben 31 jaar in Tuindorp Oostzaan gewoond, in een houten poppenhuisje, je kon er je kont niet keren, zo klein. Wij waren er gewend aan. Kijk, we zijn allemaal nogal grofgebouwd dus ik had altijd blauwe plekken omdat ik overal tegenaan botste. Maar we hebben er heerlijk gewoond. De kinderen sliepen op de overloop. Ik was niks gewend, ook als kind niet. Ik groeide op in de Pijp, in de Govert Flinck. Piepklein met een groot gezin. Tuindorp was een paradijsje voor me."

 Connie Franssen, Mevrouw Hoekstra

Hier 28 jaar geleden komen wonen, waren bij de eerste bewoners na Schoolwerf, zand, zand, zand met noodwinkels, bij de eerste 500 bewoners daar nog een leuk tegeltjes van 5 jaar Almere. Een verhaal van mevrouw L. Goede- Oudman.

Ooit las ik een artikel van Guus Middag met daarin deze zin. Hij had het over Willem Emmens die nooit iets meemaakte, maar toen op een dag plotseling, bij het turfsteken een hoofd vond. Het was het hoofd van het meisje van Yde.

 Lilian Blom

Een zaterdagmiddag in juni bij Boekhandel Dekter in Haven. Het is de dag voor vaderdag en het is gezellig druk. Hanneke en Eric Dekter kennen veel van hun klanten en regelmatig sturen ze iemand naar me toe die aan de grote tafel aanschuift om zijn of haar Almere verhaal te vertellen.

 Connie Franssen, Nel Ploos van Amstel

"Goedenavond, mag ik u even storen?" hoor ik een mannenstem zeggen. Met net het eten achter mijn kiezen antwoord ik 'waar gaat het over?' "Groene stroom," is het antwoord. "Ik wil u vragen of u gebruik wilt maken van groene stroom." Met mijn 96 jaar en mijn man al weer een paar jaar geleden gestorven, weet ik niet of ik dit soort gesprekken wel aan kan.

 Pim Broekhuijzen

Het is 1998. Een groep mensen heeft een droom. Wonen in een inspirerende autovrije wijk, midden in de natuur. Gezond en energiebewust. Maar tussen droom en daad staan wetten en bezwaren zoals de dromers ondervonden. In 1998 zijn de eerste stappen gezet om de droom waar te maken. In 2006 was er De Buitenkans.

 Connie Franssen, Frans van der Ven

De Archipel is een vernieuwend woonzorgcentrum in de Almeerse Literatuurwijk. Bewoners van de Archipel – ouderen en mensen die in meer of mindere mate zorg nodig hebben – hebben een breed aanbod diensten tot hun beschikking. Van kapper tot verpleegkundige zorg tot a la carte restaurant. Zelfstandig kunnen blijven wonen, is het uitgangspunt. Het centrum, een ontwerp van architecten Loof & Van Stigt, weerspiegelt die missie. Hart van de Archipel, dat in 2003 werd geopend, zijn het gezondheidscentrum en het restaurant, die allebei een wijkfunctie hebben. In het grote, lichte restaurant praat ik met bewoner Joop Lammerts van Bueren. Joop verhuisde vier jaar geleden vanwege een ernstige longaandoening naar de Archipel.

 Connie Franssen, Joop Lammerts van Bueren

In oktober 2002 woonden we een half jaartje in de Molenbuurt toen het op een middag heftig begon te stormen. Ivo, mijn man zat boven achter zijn PC en af en toe keek hij naar buiten, naar de enorme iep die op het hoekje van onze voortuin heen en weer stond te zwaaien. Mooi zag het eruit.

 Eva-Maria Kintzel

Eind september 1980 zijn mijn man en ik met ons zoontje van 6 maanden in Almere-Haven komen wonen, op de Noordmark: koophuizen, met daarbij een eigen buurthuis.

 Gerda van Hekken

Ik sta even op de stoep naar onze straat te kijken en het is alsof er een film wordt opgenomen door een onzichtbare filmploeg.

 Eva-Maria Kintzel