Van de tropen naar de polder

“Mijn moeder trouwde met een Nederlandse man,” vertelt Christina in de eengezinswoning in Muziekwijk. “We zijn met hem meegegaan naar Nederland. Naar Almere om precies te zijn. Het was raar, ik stelde me Almere voor als een soort Amsterdam. Niets was minder waar! Dat kwam ook doordat we de eerste periode in Nederland vooral in Amsterdam waren. Net toeristen. Rondvaart maken, naar Madame Tussaud, de grachten verkennen, dat soort dingen. Dus Almere was wel even schrikken. Toch vond ik het vrijwel meteen fijn. Zoveel ruimte en groen. En ik voelde me hier meteen veel veiliger dan in Maleisië. In Maleisië kon je niet veilig over straat, er waren veel gewelddadige overvallen. Ik zat daar veel binnen. Hier kan ik gewoon over straat, mijn vrijheid is veel groter. Ik vond het niet erg naar Nederland te verhuizen. Het is heel moeilijk om in Maleisië een goede opleiding te krijgen, iets dat ik heel belangrijk vindt.”

Internationale school

“In augustus 2004 ben ik gestart op de Internationale School op het Baken. Heel spannend. Ik kende helemaal niemand natuurlijk. Gelukkig ging het vanaf de eerste dag goed, ik heb diezelfde dag al vrienden gemaakt. Iedereen daar sprak natuurlijk Engels, dus dat was fijn. Er waren leerlingen uit Italië, Colombia, Suriname en zelfs uit Maleisië! Ik voelde me daar totaal niet eenzaam en had het prima naar mijn zin. Jammer genoeg moest ik vorig jaar met een aantal klasgenoten halsoverkop overstappen naar de Internationale School in Hilversum, omdat de richting die ik volgde ineens niet meer beschikbaar bleek te zijn op het Baken. Achteraf ben ik er wel blij om, in Hilversum staat het allemaal wat beter op de rails, ze hebben daar meer ervaring. De school bestaat veel langer. Volgend jaar is mijn laatste jaar en daarna wil ik heel graag naar de universiteit in Londen. Ik ben dat nu aan het uitzoeken. Als dat niet lukt, blijf ik in Nederland of ga ik naar de VS.”

Stadshart

“Mijn favoriete plek in Almere is het stadshart. De sportschool op het waterpleintje om precies te zijn. Iedere zaterdagochtend gaan mijn ouders en ik daar samen sporten. Daarna gaan we koffie drinken bij V&D. Ook met vrienden ga ik regelmatig naar het stadshart. Beetje kijken, praten, shoppen. Gezellig. Almere is een leuke stad. Alleen Stedenwijk vind ik minder. Ik heb een paar keer een nare ervaring gehad in de bus en bij de bushalte. Jongens die iets van je willen. Vervelend. Maar al met al ben ik hier helemaal thuis.”