Tussen mooi en lelijk

Tussen mooi en lelijk

Hèt nieuws van de afgelopen week in de nationale media was natuurlijk de verkiezing van Almere als lelijkste plek van Nederland. Dat zou komen doordat de meeste mensen er nooit geweest zijn - maar ik ben ook nog nooit in Barcelona geweest en het lijkt mij op grond wat ik ervan weet een mooie stad. Onze burgemeester zei in een reactie: “Er zijn in ieder geval 185.000 mensen die het hier mooi vinden.??? Zeker zijn er veel Almeerders te vinden die hun stad mooi vinden, Annemarie. Maar steeds meer mensen vinden Almere steeds minder mooi. Laten we eens kijken naar het veld tegenover de Dudokstraat in Almere-Buiten.

Toen ik in de daar pal achtergelegen straat kwam wonen, eind 1988, was het een grasveld waarvan de bewoners en ook ik dachten dat er wellicht een buurthuis op gebouwd zou worden met daarbij een peuterspeelzaal, voor mij van belang omdat ik drie kinderen had onder de vier jaar. Toen dit niet het geval bleek, verloor ik mijn belangstelling voor het grasveld en was het denk ik voor de meeste mensen alleen nog een plek waar je met je hond kon lopen, voetballen of glijden op de in de winter bevroren plassen. Mijn kinderen hebben dat in ieder geval begin jaren negentig gedaan.

Ergens rond de eeuwwisseling – altijd langer geleden dan je denkt – verrees er een eerste eenzame pionier, het bedrijfspand van Gobelinsky Sport. Aangezien ik vanaf 2001 bij de gemeente Almere werkte, kon ik daar bij de betrokken ambtenaren nog wel eens informeren naar het eventuele vervolg. Wat ik me daarvan herinner is dat het de bedoeling was dat er bedrijfswoningen zouden komen. Maar het liep niet bepaald storm, wat voornamelijk met de prijs te maken zou hebben. Met veel moeite kwamen er in de jaren daarna nog een paar panden bij.

En toen ineens, in de zomer van 2007 (alweer ongeveer, want ik heb het niet in mijn dagboek genoteerd), begon men te bouwen. Woningen. Aan drie zijden, bijna het hele veld vol! Niet eens lelijke huizen, maar zo veel! Bovendien werden de bomen langs de Dudokstraat gekapt – ongetwijfeld in afwachting van de geplande extra parkeerplaatsen. Ik had niets over deze ontwikkelingen gehoord of gelezen, terwijl ik altijd alle nieuwsbrieven van de gemeente en de plaatselijke krantjes lees. En hoe zat het met het bestemmingsplan? Bijna was ik naar het stadhuis getogen om om inzage te vragen, maar in die periode was mijn arbeidsrelatie met de gemeente net verbroken en had ik weinig trek in een confrontatie met verse ex-collega’s. Verontwaardiging, maar ook nieuwsgierigheid deden me wel van tijd tot tijd langs de in aanbouw zijnde huizen wandelen.

Ze zijn nu klaar en er wonen mensen. Een slechte zaak? De bewoners van de Dudokstraat zijn hun vrije uitzicht kwijt. En de kinderen hun speelveld. De stad is weer een stukje compacter oftewel voller geworden. Op de kaart is groen is vervangen door rood en vast niet voor het laatst. Lelijk? Nee, niet direct, maar wel minder mooi.