Van droom naar daad

Het eerste dat opvalt als je het wijkje inloopt, is de variëteit van de huizen. Van eenvoudig tot luxe en in mooie tinten zacht geel, groen, oranje en blauw. En met sedum op de daken. Geen huis is hetzelfde. Centraal in de wijk ligt een grote vijver van waaruit een beekje stroomt. Auto’s blijven buiten en dat komt de sfeer erg ten goede. “Het heeft even geduurd, maar dan heb je ook wat,??? lacht bewoner Frans van der Ven. "Mijn vriendin en ik waren helemaal niet van plan te gaan verhuizen, maar na een lezing over organisch bouwen werden we nieuwsgierig. We zijn vervolgens in soortgelijke wijkjes in Nederland gaan kijken en toen wisten we zeker dat we dit wilden. In 1998 was de eerste bijeenkomst van de aspirant bewoners. We hadden aardig wat noten op onze zang dus voordat we een geschikte locatie hadden... We wilden dichtbij voorzieningen, om autogebruik te ontmoedigen. Niet te dicht bij hoogspanningsmasten, want dat is niet goed voor een mens. En we wilden bij voorkeur direct op de zeebodem bouwen, vanwege de goede kwaliteit van de grond en omdat we zo weinig mogelijk wilden ingrijpen in de natuur. Daarom hebben we ook sedum op onze daken. We willen daarmee weer een stukje teruggeven aan de natuur."

"We wisten dus precies wat we wilden maar het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad voordat het er stond. Je hebt als leek niet overal verstand van en het is buitengewoon complex. Je krijgt te maken met financiering, bouwtechnische problemen, onderhandelingen met de gemeente. Je hebt geen idee. Daarom hebben we een projectleider aangetrokken. Toch zijn we bijna een jaar uitgelopen. Je hebt toch te maken met een uniek project, waar niet veel ervaring mee was. We hebben tijdens de rit echt flink zitten duimen dat de aannemer de stekker er niet uit zou trekken omdat het allemaal wat ingewikkelder was dan gedacht. In een later stadium heeft woningbouwvereniging De Alliantie de verkoop van de huizen overgenomen."

Een levend huis
"Het bouwproces was erg bijzonder. Natuurlijk weet je wat het wordt door de tekeningen, maar de werkelijkheid is anders. Zie je ineens je voorgevel door de lucht zweven, wordt neergezet, vastgeschroefd: klaar. In een week staat je huis er, zo gaat dat met houtskeletbouw. Het kleurenpalet hebben we samen bepaald. Alle woningen zijn anders, het type kleuren geeft de wijk eenheid."

Binnenshuis vallen de muren direct op. Ronde hoeken, versieringen, nissen, bijzondere kleuren. "Leem," zegt Frans. "Leem heeft hele prettige eigenschappen. Akoestisch en voor de vochthuishouding. Het huis leeft als het ware. Als de luchtvochtigheid hoog is, neemt leem het vocht op. Als het droog is, geeft het vocht vrij. Bovendien kun je het altijd weer bewerken als je het nat maakt. Er zijn dus allerlei versieringen en handige toepassingen mogelijk. Wij hebben bijvoorbeeld gekozen voor ronde hoeken. Het is in heel veel kleuren verkrijgbaar en je kunt er ook schelpjes of strootjes in laten verwerken. Het is pure klei. Om in te wonen heel erg prettig. Het wordt nog niet op grote schaal gebruikt omdat het een week of twee kost om te drogen en tijd is geld in de bouwwereld."

Thuiskomen
"Een aantal dingen doen we gezamenlijk. Het onderhoud van de vijver, de gemeentelijke aanplant rondom het project. Gelukkig is er rondom een bosrand intact gebleven. Samen met landschapsbeheer maken we daar een plan voor. We zijn bezig met de afwatering, de wadi’s die we aan gaan leggen. En ons buurthuis natuurlijk. Dat moet er ook nog komen. Kortom, we zijn er nog niet. Het blijft een avontuur. Maar het wonen is boven verwachting, het is dubbel zo prettig als in ons oude huis. De sfeer, de rust. De lotsverbondenheid met de andere bewoners. De impact ervan is veel groter dan ik had verwacht."