Groene stroom
2007
"Goedenavond, mag ik u even storen?" hoor ik een mannenstem zeggen. Met net het eten achter mijn kiezen antwoord ik 'waar gaat het over?' "Groene stroom," is het antwoord. "Ik wil u vragen of u gebruik wilt maken van groene stroom." Met mijn 96 jaar en mijn man al weer een paar jaar geleden gestorven, weet ik niet of ik dit soort gesprekken wel aan kan.
Windmolen bij Almere
Ik besluit het erop te wagen. "Groene stroom zegt U?" "Ja, dat is stroom die opgewekt wordt door zonne- en windenergie, schone stroom dus. Is erg milieuvriendelijk en helpt het ozon gat niet groter te worden. " Nu wist ik inmiddels dat er een gat in de ozonlaag zit. Dit had ik gehoord op televisie, maar ja, ze hebben op de televisie ook gezegd dat we naar de maan zijn geweest, en moet je dat dan geloven?
"U betaalt er echt niets meer voor, dan de stroom die u nu gebruikt," hoor ik de mannenstem verder vertellen. Ik schrik, en zeg tegen deze jongenman: "Als ik er niet meer voor hoef te betalen, waarom zouden jullie dan al die moeite op je hals halen om nieuwe kabels te maken naar mijn huis? Ik moet er niet aan denken dat jullie mijn voortuintje overhoop halen. De tuin staat juist zo leuk in bloei. Het blijft stil aan de andere kant. "Hallo!"roep ik nog. De mannenstem zegt: "Maar mevrouw, we gaan geen nieuwe kabels graven…. Het wordt gewoon bij u thuis afgeleverd, net zoals u de stroom nu krijgt..." "Lieve jongen, dat kan toch helemaal niet. Zo dom ben ik nou ook weer niet. Ik heb de tijd van de overgang van de gaslampen naar de gloeilampen meegemaakt. Ik heb twee wereldoorlogen achter de rug. Dus je kunt mij niet vertellen dat die groene stroom apart naar mijn huis komt." "Neeee," zegt de mannenstem. "De groene stoom wordt bijgevoegd aan het bestaande elektriciteitsnet." " Ja maar jongen, dan is het geen schone stroom meer als het samen met de andere stroom wordt samengevoegd. Dan is het vuile stroom. Mevrouw, ik probeer u uit te leggen dat de in Nederland opgewekte stroom uit verschillende segmenten bestaat. Zo hebben we de vervuilende kolengestookte centrales, de Atoomcentrale in Borsele, en de windparken bij Lelystad en in de Noordzee. Al deze centrales leveren stroom. En worden door heel Nederland getransporteerd naar de huizen. Ook naar uw huis. Hoe meer groene stroom wij gaan gebruiken hoe minder nieuwe vervuilende centrales worden gebouwd. Begrijpt u wel?"
"Jongeman…. Dat is een nobel streven. Dat moet ik je nageven, maar zometeen ga je me nog vertellen dat de auto’s ook op stroom gaan rijden… Goedenavond jongeman."
|
|
 2003 - 2007 / Literatuurwijk (Almere Stad) De Archipel is een vernieuwend woonzorgcentrum in de Almeerse Literatuurwijk. Bewoners van de Archipel – ouderen en mensen die in meer of mindere mate zorg nodig hebben – hebben een breed aanbod diensten tot hun beschikking. Van kapper tot verpleegkundige zorg tot a la carte restaurant. Zelfstandig kunnen blijven wonen, is het uitgangspunt. Het centrum, een ontwerp van architecten Loof & Van Stigt, weerspiegelt die missie. Hart van de Archipel, dat in 2003 werd geopend, zijn het gezondheidscentrum en het restaurant, die allebei een wijkfunctie hebben. In het grote, lichte restaurant praat ik met bewoner Joop Lammerts van Bueren. Joop verhuisde vier jaar geleden vanwege een ernstige longaandoening naar de Archipel. Connie Franssen, Joop Lammerts van Bueren
 2000 - 2007 / Regenboogbuurt (Almere Buiten) "Ik ben zo blij met m’n huissie," verzucht mevrouw Hoekstra terwijl ze plaatsneemt aan de keukentafel. Het huissie, dat is een huurhuis in de Regenboogbuurt met uitzicht op de Paarlemoervijver. We hebben 31 jaar in Tuindorp Oostzaan gewoond, in een houten poppenhuisje, je kon er je kont niet keren, zo klein. Wij waren er gewend aan. Kijk, we zijn allemaal nogal grofgebouwd dus ik had altijd blauwe plekken omdat ik overal tegenaan botste. Maar we hebben er heerlijk gewoond. De kinderen sliepen op de overloop. Ik was niks gewend, ook als kind niet. Ik groeide op in de Pijp, in de Govert Flinck. Piepklein met een groot gezin. Tuindorp was een paradijsje voor me." Connie Franssen, Mevrouw Hoekstra
1978 - 2006 / De Werven (Almere Haven) Hier 28 jaar geleden komen wonen, waren bij de eerste bewoners na Schoolwerf, zand, zand, zand met noodwinkels, bij de eerste 500 bewoners daar nog een leuk tegeltjes van 5 jaar Almere. Een verhaal van mevrouw L. Goede- Oudman.
 2005 / Bouwmeesterbuurt (Almere Buiten) Derde en laatste verhaal over de nieuwe Lidl aan het Van Eesterenplein. Een ontmoeting. Annemarie Beeker
 1976 - 2005 / De Werven (Almere Haven)  Dat dacht ik toen ik eind 1976 op de TV een reportage over de pioniers van Almere zag. Ria Verheul
 1993 - 2005 / Stedenwijk (Almere Stad) Albertine Schuitsema woont samen met de Schot James Blacklaw in de Boulevard-flat te Stad. Don Huijzer, Albertine Schuitsema
 1997 / Stedenwijk (Almere Stad)  Ooit las ik een artikel van Guus Middag met daarin deze zin. Hij had het over Willem Emmens die nooit iets meemaakte, maar toen op een dag plotseling, bij het turfsteken een hoofd vond. Het was het hoofd van het meisje van Yde. Lilian Blom
 1998 - 2005 / Bouwmeesterbuurt (Almere Buiten) Zomaar een middag van een moeder van basisschoolkinderen. Voor de vele helpende ouders van Almere. Eva-Maria Kintzel
 2006 / Filmwijk (Almere Stad) Op het moment dat ik dit schrijf zindert Nederland al een poosje in een zomerse hittegolf. Skyradio zendt mijn favoriete liedje uit. Ik zing, zo vals als ik kan, hard mee met mijn gehandicapte dochtertje. Marcel Kolder
 2007 / Centrum (Almere Stad) Ik sta in de Lidl. Dat is een winkel, je weet immers nooit wanneer dit weer gelezen wordt, waar je goedkoop boodschappen kunt doen. Dus is het er vaak druk. Een bonte mengeling van taal klinkt in je oren als je door de gangpaden loopt. Marco Penninkhof
|