De ongekroonde koning

1994 / Centrum (Almere Stad)

Dit is deel 1 uit de serie over dragers van de Bonifatiusspeld in Almere. In januari 1994 reikte burgemeester Roozemond de Bonifatiusspeld uit. Henk van Slooten, twaalf jaar lang actief in het Jeugdlandwerk, kreeg hem opgespeld.

Na mijn pensionering kwam ik nog vaak op Jeugdland-Stad. Omdat ik elk jaar naar de nieuwjaarsreceptie op het stadhuis ging vroeg ik Alex Boonstra, mijn opvolger, die keer met mij mee te gaan. Herman Sterrenborg van De Schoor wilde ook mee. Dus zaten we met z’n drieën op de tribune toen burgemeester Roozemond zijn toespraak hield. Onwetend dat ik in aanmerking kwam voor de Bonifatiusspeld. Volgens mij wisten Alex en Herman echter meer. Toen Roozemond begon over iemand die al heel lang actief was in Almere, vrijwilliger was geweest, en ook bekend stond als de ongekroonde koning van Jeugdland, schrok ik. Hij bedoelde mij! Die uitspraak kwam op mij over alsof m’n werk nog nooit geëvenaard was. Voelde me opgelaten daardoor. Ik werd naar voren geroepen en kreeg hem opgespeld. Ik voelde me hartstikke trots! Ik had er niet op gerekend, dus het was onverwachts. Je bent vanaf dat moment het middelpunt. Jammer alleen dat mijn vrouw er niet bij was. Toen ik het haar vertelde was ze wel blij voor me. Ze vond dat ik het verdiende. Het was een waardering voor alle werkzaamheden die ik gedaan had.

De Bonifatiusspeld is een gemeentelijke erkenning. Je hoort bij de gemeenschap. Ik ben vereerd dat ik de Bonifatiusspeld kreeg voor mijn inspanningen, maar verder levert het je weinig op. Ik kreeg ook ooit een Gouden Vergeet-mij-niet. Deze kinderonderscheiding werd uitgereikt door juwelier Triade op de Grote Markt. Twee kinderen van Jeugdland droegen me voor vanwege het vele werk dat ik voor de kinderen deed. Ik bewaar mijn onderscheidingen in een doosje. Als ik er niet meer ben gaan ze naar mijn kleindochters.

 
 

Bezoekersidentificatie

Type de tekst over dit is nodig om te beschermen tegen spammers


De code is niet leesbaar, geef nieuwe code