Ons gezin bestond uit man, vrouw, drie dochters: 18 jaar oud en de tweeling toen 12 jaar oud. Geboren en getogen in Amsterdam Oost. Met plezier daar gewoond, eerst ingewoond in Betondorp, 3 jaar en dan 15 jaar in de Sumatrastraat. De kinderen gingen op het Galliaplantsoen naar school. De oudste kwam van het VWO af en ging rechten studeren op de universiteit, hier was nog niets. Onze huizen werden afgebroken en we kregen de keus van Almere.
Mijn man was varende, maar zag dat direct zitten en ook de tweeling met al dat zand en pijpen voor de deur zagen het zitten en de hond die wij hadden ook. Maar ook zij moesten naar een andere school, hun wel, maar ikzelf zag het niet zo zitten, naar Amsterdam met de bus naar oost, over de weg langs ’t meer. Ook ik heb menigmaal bij de bushalte ‘de Hulk’ gestaan en was weer opgelucht dat ze er waren, ze vonden het geweldig allemaal.
Maar niet m’n man, maar ook ik en m’n oudste dochter zagen het hier niet zo zitten, alles kwijt, vooral de contacten. Ik zei, je mag je kameel hier wel meebrengen .
Nog geprobeerd door iemand naar Diemen te verhuizen maar na drie maanden was het over. Alle mensen die hier kwam, en wonen zochten elkaar op. Vrij gauw toen er dingen werden georganiseerd er aan meegedaan en ook m’n kinders en daar van genoten en begon Amsterdam te vergeten, geen heimwee meer, kinders hebben hier veel aan sporten gedaan.
Inmiddels acht jaar geleden is m’n man overleden. Woon nu zelf nog in een zeskamerwoning alleen, kinders getrouwd wonen alledrie met hun gezin hier in Almere, om mij heen (en met hun mannen en kleinkinders).
Ik woon hier nog steeds heel fijn, nog altijd met de meeste buren van toen, heel fijn contact. Niet te close, maar hebben één keer in de maand van ons rijtje burenavond, heel gezellig!! Als er iets is staan wij voor elkaar klaar wat wil een mens nog meer en dat vergoed een boel.
Dit was een stukje uit de jaren van het wonen in Almere en ik hoop dat ik er nog een poosje van mag genieten, dat is m’n wens. Vergeet nog de winter van 1979, schaatsend over de spiegelgladde straten. Kinderen namen hun pyjama mee naar school en gingen bij familie in Amsterdam overnachten. Een keer naar Amsterdam gegaan en vier uur heen en vier uur terug. Was niet te doen. Wel een belevenis!!!