Bidden en werken

“Ik ben in deze kerk opgegroeid," zegt Jacqueline. “Wij gaan er vanuit dat de bijbel van het begin tot eind klopt. Daarom spreekt het me zo aan. De bijbel is af, er komt niets meer bij. Tijdens de diensten wordt de link gelegd tussen de bijbel en wat je er in het dagelijks leven mee kunt. Voor mij is dit de manier. Dat betekent niet dat we niet meegroeien met wat er in de wereld gebeurd. Je blik wordt wel breder, vroeger bijvoorbeeld werden anders gelovigen wel veroordeeld, dat is niet meer zo. Om de diensten heen is een kerkelijk leven. De zondagsdiensten, bijbelstudieavonden. We behandelen dan bijvoorbeeld het gebod ‘je mag niet stelen’, in de dienst wordt uitgelegd: stelen is niet alleen iets nemen wat niet van jou is, stelen is ook de ander tekort doen op andere manieren. Het is soms best lastig, er zijn wel dilemma’s. Bij ons is het zo dat je niet met elkaar naar bed gaat voor het huwelijk, iets dat moeilijk vol te houden is voor jongeren van nu. Computergebruik, het soort films waar je naar kijkt, het is allemaal onderwerp van discussie. Er wordt steeds diverser over gedacht, ook door ouders en dat maakt het voor jongeren soms verwarrend. We leggen dan meer uit naar de aard van wat er in de bijbel staat."

Ook Annet is groot geworden met het geloof. “Mijn ouders waren heel tolerant," zegt Annet. “Wel of niet naar de bioscoop gaan bijvoorbeeld, dat was mijn eigen verantwoordelijkheid. Nu gaan ze met hun kleinkinderen ook naar de bioscoop. Je kunt als kerk niet stil blijven staan in een wereld die verandert, dat is een duidelijke stroming binnen onze kerk. Aan de andere kant is er een stroming die vasthoudt aan de traditie. Ik heb geleerd rekening te houden met mijn eigen ontwikkeling maar ook die van de kinderen. Dus ik denk na over de keuzes waar we voor komen te staan. Ik wil toch graag dat ze christen blijven."

“Iedere laatste week van de zomervakantie organiseren we een feestweek voor de kinderen," vertelt Jacqueline. “Alle kinderen. We hopen daardoor ook de ouders te bereiken. Die kunnen koffie blijven drinken als ze de kinderen brengen. Iedere ochtend doen we een aantal dingen met de kinderen." Annet: “Het zijn themaweken. Deze zomer was het thema schatzoeken. We maakten bijvoorbeeld scheepsratten van ontbijtkoek, en schatkisten, verven, kleien, met kraaltjes, van alles. We drinken wat samen en we vertellen als de typetjes Bep en Margot een bijbelverhaal dat raakt aan het thema. Er komen tussen de 70 en 80 kinderen per ochtend, de meesten tussen de 4 en 10 jaar oud. Ouders mogen blijven als ze willen." Jacqueline: “We hebben ouders wel eens gevraagd waarom ze de kinderen brengen, of ze niet bang zijn voor zieltjeswinnerij. Maar de ouders vinden het leuk, ook de bijbelverhalen die ze vaak zelf uit hun jeugd kennen."

“God is een persoon," zegt Jacqueline. “Een vader. Hij heeft alles gemaakt, dus mij ook. Hij is er altijd en overal. Dat geeft mij een vertrouwd gevoel. Hij ziet en helpt me. Natuurlijk zijn er momenten dat ik me afvraag of Hij ziet wat ik doe. Dan breng ik dat mezelf weer in herinnering. Al voel ik het niet, al ervaar ik het niet, Hij is er wel." Annet beaamt dat. “God is mijn vader en Jezus zie ik meer als een broer. Als ik voor mijn dochter bidt die alleen naar school rijdt, bid ik niet dat haar niets overkomt. Ik bid dat God bij haar is zodat ik zeker weet dat ze in goede handen is. Mensen maken verkeerde keuzes, doen slechte dingen. Soms wordt er gevraagd waarom God niets doet aan ellende in de wereld. Maar het zijn de mensen die de keuzes maken." Jacqueline: “Kijk, daar is nou nooit discussie over. God is een persoon en is er altijd en overal."