Aangeraakt door de spirit

Een zondagochtend in basisschool de Optimist in Stad. Als ik aan kom lopen, komen de stemmen van voorganger Roel van Rooij en zijn bijna simultaan vertaler al aanwaaien over het schoolplein. Binnen word ik begroot door een jongen, sprekend Edgar Davids, keurig in het pak gestoken. ‘Goedemorgen zuster, Gods zegen’, zegt hij en begeleid me naar een lege stoel voorin de zaal. Mijn plan om anoniem achterin de zaal de observerende journalist te spelen, valt in duigen. Ik zit nog niet of Roel van Rooij zegt: "Kijk je naaste aan en zeg ‘open je hart’…" Voorzichtig kijk ik naast me. Een Surinaamse kijkt me stralend aan. De start van een bijzondere bijeenkomst.

Victory Outreach Church - Foto's Geert van der Wijk

Overgave lijkt het thema vandaag. Een bijbelverhaal met dat thema wordt besproken en vertaald naar de praktijk. De voorganger staat op een klein podium en predikt in het Engels, naast hen staat een jonge man die bijna simultaan in het Nederlands vertaalt. Mensen luisteren en kijken geconcentreerd. Lezen mee in hun bijbel, maken aantekeningen. Af en toe gaat er een hand de lucht in als teken van instemming, ‘amen’. Mensen kijken elkaar aan en beamen wat Roel van Rooij predikt, tell your neighbour… Naarmate de dienst vordert, neemt de energie toe. Iemand staat op, gaat naar het keyboard en speelt zacht mee. Steeds meer muzikanten nemen hun plek in, een beeldschoon meisje staat op en loopt naar de microfoon. Ze begint zacht te zingen. Roel van Rooij werkt naar een climax en roept mensen op naar voren te komen. Dat doen ze geconcentreerd, zingend, wiegend en vol overgave. Roel van Rooij en volgeling Elvis leggen handen op, sterke mannen gaan achter de gelovigen staan en vangen diegenen op die zó heftig worden aangeraakt door de Heilige Geest, dat hun benen ze niet meer kunnen dragen.

Na de intense dienst praat ik met Elvis, een Nigeriaan die elf jaar in Nederland woont waarvan vier jaar in Almere. "Ik werd in 1994 in Nigeria geroepen door Christus. Twee jaar later kregen in de kans naar Nederland te gaan, waar ik de Victory Outreach leerde kennen. Ik kende Christus dus al, maar niet in a big way.Toen ik de praktijk van de kerk zag, zoals het werken met drugsverslaafden en prostituees, besefte ik dat daar een roeping voor me lag. Voorheen liep ik een blokje om als ik dat soort mensen tegenkwam. Nu werk ik met ze en zie wat God voor ze kan doen, hoe hun leven kan veranderen. Het was een keerpunt voor me dat ik in staat bleek van ze te houden. Almere is een nieuwe stad. Ik zie dat daar hetzelfde gaat gebeuren als in Amsterdam Noord waar ik woonde. Mensen wonen prachtig in Almere, aan de buitenkant ziet het er keurig uit. Maar achter die deuren is veel leegte. En dat leidt uiteindelijk tot problemen. Ik heb vroeger ook gezondigd, nu ben ik gelukkig met mijn vrouw en twee prachtige dochters. Natuurlijk ken ik teleurstellingen in mijn leven, maar ik sta niet toe dat mijn joy van me afgenomen wordt.

Ik zie God als een vader, zo stel ik me hem ook voor. Ik geloof in wonderen en zie ze ook werkelijk gebeuren. God gebruikt me om mensen te helen door handoplegging. De handoplegging zelf is puur symbolisch. Het gaat om het gebed. Ik weet achteraf niet meer wat ik tegen iemand gezegd heb tijdens de handoplegging. Dat komt doordat de spirit spreekt, ik ben het niet zelf, ik geef het alleen maar door.
Zo heeft iedereen een kracht die God kan gebruiken. God laat me dingen zien. Binnenkort gaan we naar Kenia om te evangeliseren en mensen daar te helpen. God laat me in mijn dromen de toekomst van Kenia zien: een vredige, mooie plek waar mensen gelukkig zijn."

Victory Outreach Church
Victory Outreach Church
Victory Outreach Church
auteur:  Connie Franssen